در يك ركعت بخواند حضرت فرمودند كه نه هر سوره را ركوعيست پس چون در نماز يك ركوعست پس بايد كه يك سوره باشد و غير اينها از اخبار كه نهى واقعست از قران در فريضه . و در حديث صحيح از علىّ بن يقطين منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه از قران در نماز فريضه و نافله حضرت فرمودند كه باكى نيست و سؤال كردم از خواندن بعضى از سوره حضرت فرمودند كه من از آن كراهت دارم و باكى نيست در نافله و سؤال كردم از نمازى كه امام آهسته خواند آيا در آن دو ركعت حمد بخوانيم و حال آن كه اقتدا به او كرده باشيم حضرت فرمودند كه اگر قرائت كنى باكى نيست و اگر خاموش باشى باكى نيست و ظاهرا مراد دو ركعت آخر باشد و احاديث صحيحه بسيار وارد شده است در جواز عدول از سوره به سوره ديگر چنان كه خواهد آمد و بنا بر مصطلح اصحاب اين نيز قرانست حتى آن كه ذكر كرده‌ايم كه تكرار آيه به عبث اگر چه در سوره حمد باشد قرانست چون در حديث سابق گذشت كه كمتر از يك سوره و زياده از يك سوره مخوان و ظاهر كراهت قرانست خصوصا در مثل عدول و ظاهرا عدول مستثنى باشد جمعا بين الاخبار و احوط آنست كه قرآن در فريضه نكند خروجا من الخلاف و الله تعالى يعلم . ( ولا تقرأ فى الفريضة شيئا من العزائم الاربع و هى سورة سجدة لقمان و حم السّجدة و النّجم و سورة اقرء باسم ربّك و من قرء شيئا من العزائم الاربع فليسجد و ليقل الهى آمنّا بما كفروا و عرفنا منك ما أنكروا و اجبناك إلى ما دعوا الهى فالعفو العفو ثمّ يرفع رأسه و يكبّر ) و مخوان در نماز واجب سوره از سوره هايى كه سجده در آنها عزيمت است يعنى واجب است و آن سوره سجده لقمان است و آن الم سجده است و