ثمّ نسى شيئا من تكبيرات الافتتاح من بعد أو سها عنها لم يدخل عليه نقص فى صلاته و هذه العلل كلَّها صحيحة و كثرة العلل للشّيء يزيده تاكيدا و لا يدخل هذا فى التّناقض ) و به اسانيد كالصحيحه منقولست علَّتى ديگر از فضل كه حضرت امام رضا صلوات الله عليه فرموده‌ايم كه چرا تكبيرات در اول نماز هفت است زيرا كه نمازى كه حق سبحانه و تعالى أولا بر خلايق واجب گردانيد دو ركعت بود و ابتداى افعال آن در هفت موضع است اول تكبير افتتاح كه ابتداى نماز و قرائت به آن مىشود ، ديگر تكبير از جهت رفتن به ركوع ، و يك تكبير از جهت رفتن به سجده اول ، و ديگر از جهت رفتن به سجده دويم ، و در ركعت دويم يك تكبير از جهت داخل شدن در ركوع ، و دو تكبير از جهت داخل شدن در سجدتين . پس هر گاه آدمى در اوّل نمازش هفت تكبير بگويد و فراموش كند تكبيرى از اين تكبيرات را بعد از آن يا سهو كند به آن كه شك كند كه كرده‌ام يا نه نقصى در نماز او بهم نمىرسد زيرا كه آن چه اهمّ است از تكبيرات افتتاحيّه را به جا آورده است و بقيه تكبيرات يا تكبير سر برداشتن از سجدتين است يا تكبير قنوت مستحب يا تكبيرات دو ركعت آخر نماز است كه حضرت سيد المرسلين به تفويض زياد كرده‌ايم اگر آنها فوت شود به سهو يا نسيان ضرر ندارد و اين هفت تكبير نيز اگر چه مستحبّ است امّا مؤكد است و اهتمام به شان اينها بسيار است و خواهد آمد در صحيحه زراره كه اگر همه تكبيرات نماز چهار ركعتى كه بيست و دو تكبير است به جا آورد بهتر خواهد بود و اگر سهو و نسيان در ما بقى تكبيرات بشود تكبيرات افتتاحيه قايم مقام آن مىشود و مجموع تكبيرات نود و پنج تكبير است و چون در هر ركعتى تكبير از جهت رفتن به ركوع هست و چهار تكبير از جهت رفتن به سجده و سر برداشتن از سجده هست پس در هفده