عليه و آله كه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى كراهت دارد از عبث در نماز . و منقول است كه مسلمه از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه پرسيد كه چه چيز نماز را قطع مىكند حضرت فرمودند كه با ريش خود بازى كردن . و در صحيح از محمد بن مسلم منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه از نماز بنده آن مقدار بالا مىبرند كه دل او با خداوند تعالى باشد نصف يا ثلث يا ربع يا خمس و بالا نمىبرند تا دل بنده با حق سبحانه و تعالى نباشد و مامور نشده‌ايم به نوافل مگر از جهت آن كه تمام شود هر نقصانى كه در فرايض شده باشد . و در صحيح از زراره منقول است از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه فرمودند كه نوافل از جهت آن مقرر شده است كه تا به آن تمام شود نقصان فرايض و گذشت اخبار بسيار . و در صحيح مشهور منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه فرمودند كه حضرت سيد السّاجدين صلوات الله عليه چون متوجه نماز مىشدند رنگ مبارك ايشان متغير مىشد و چون به سجده مىرفتند سر بر نمىداشتند تا عرق از ايشان مانند باران مىريخت . و منقول است كه چون آن حضرت صلوات الله عليه به نماز مىايستادند بمنزله ساق درخت بودند فانى فى الله شده و از آن حضرت چيزى حركت نمىكرد مگر آن كه باد حركت مىداد . و در حديث صحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه منقول است كه فرمودند كه التفات قطع مىكند نماز را هر گاه بكل بدن باشد و اكثر حمل كرده‌ايم بر آن كه بكل رو باشد كه پشت خود را ببيند .