محمد تقي المجلسي ( الأول )

13

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )

صلاة مودّع كانّك لا تصلّ بعدها ابدا و لا تعبث بلحيتك و لا برأسك و لا بيديك و لا تفرقع اصابعك و لا تقدّم رجلا على رجل و زواج بين قدميك و اجعل بينهما قدر ثلث اصابع إلى شبر و لا تتمطَّى و لا تتثاءب و لا تضحك فانّ القهقهة تقطع الصّلاة و لا تتورّك فانّ الله عزّ و جلّ قد عذّب قوما على التّورّك كان احدهم يضع يديه على وركيه من ملالة الصّلاة و لا تكفّر فانّما يصنع ذلك المجوس و ارسل يديك وضعهما على فخذيك قبالة ركبتيك فانّه احرى ان تهتمّ بصلاتك و لا تشغل عنها نفسك فانّك اذا حرّكتها كان ذلك يلهيك و لا تستند إلى جدار الَّا ان تكون مريضا و لا تلتفت عن يمينك و لا عن يسارك فان التفتّ حتّى ترى من خلفك فقد وجب عليك اعادة الصّلاة ) پس چون خواهى كه نماز كنى پس ميا بسوى نماز بعنوان دويدن حتى در نماز جمعه كه حق سبحانه و تعالى امر به سعى فرموده است چنان كه در حديث صحيح از حلبى منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه چون ان شاء الله به نماز برخيزى پس بعنوان دويدن بسوى نماز ميا و بايد كه با سكينه دل و وقار به نماز جماعت حاضر شوى و هر چه دريابى بكن و هر چه را پيش از تو كرده باشند بقيه را بعد از نماز ايشان تمام كن و آن كه حق سبحانه و تعالى در سوره جمعه فرموده است كه * ( فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ الله ) * مراد دويدن نيست بلكه اهتمام به آن داشتن است كه به جا آورند البته از روى كسلى و تنبلى نماز مكن و چون پينكى زنى كه خوابت آيد نماز مكن و چنان كن كه آن زايل شود و متوجه نماز شو بلكه با سكون و وقار متوجه نماز شو پس چون در نماز داخل شوى بر تو باد كه با خشوع باشى و دل خود را متوجه نماز خود سازى زيرا كه حق سبحانه و تعالى مدح كرده است خاشعان را در سورهء مؤمنان و فرموده است