محمد تقي المجلسي ( الأول )
122
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )
يابيم اگر نه اين بود كه حق سبحانه و تعالى ما را هدايت مىكرد ، حمد خداوند عالميان راست بر نعمت هدايت و غير آن و فرق ميان صلوات و رحمت و بركت و سلام ظاهر نيست و اگر كسى كه اين عبارت را گويد يابد كه همه خوبست كه طلب مىكند بد نيست و ممكن است كه مراد از صلوات رحمت خاصى باشد كه آن بلندى و شيوع دين آن حضرت باشد در دنيا و شفاعت كبرى باشد در عقبى و مراد از رحمت ازدياد مراتب قرب آن حضرت باشد كه طلب كنيم و اين طلب سبب ازدياد قرب داعى باشد يا أولا اين مراد باشد چون كمالات امت كمالات آن حضرتست چنان كه فرمودند كه مباهات مىكنم به شما با ساير امم و اگر چه به سقط باشد ، و بركت عبارت از ازدياد امّت يا اولاد آن حضرت يا جميع زيادتيهاى دنيوى باشد ، و سلام عبارت از سالم بودن دين آن حضرت باشد نظر به امّت كه بر نگردند و به عقب نگذارند بلكه مطلقا ضررى به ايشان نرسد ، و در فقه رضوى لفظ على نبود در على آل محمد اگر نگويند بهتر است و مجزيست كه تا تقيه نباشد على را ذكر نمىكنند هر چند آن حديث مشهور كه هر كه فاصله كند ميان من و آل من به على نمىيابد شفاعت مرا مسندا بما نرسيده است و هيچ شك نيست كه مداومت حضرات ائمه معصومين صلوات الله عليهم بر ترك آن از بهترين اسانيد است . و اغفر لنا و بيامرز ما را و برادران مؤمن ما را كه سبقت گرفتهايم بر ما به ايمان و پيش از ما به شرف ايمان مشرف شدهايم و آن سبب ايمان ما شده است بحسب ظاهر اگر چه بحسب واقع الطاف الهى سبب ايمان كافي مؤمنان است و مگردان در دل ما كينه مؤمنان را يعنى مگذار كه شيطان سبب آن شود اى پروردگار ما به درستى كه تو مهربانى بر ما و بخشايندهء گناهان ما را خداوندا صلوات فرست بر محمد و آل محمد و بيامرز مردان مؤمن و زنان مؤمنه را و