محمد تقي المجلسي ( الأول )
119
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )
نعمتهاى ظاهره و باطنه كه در نموّ و زيادتى است و همه نيكو و گواراست كه در هر صباحى و در هر عصرى نازل مىشود و در تزايد و بركتست همه از جانب حق سبحانه و تعالى است ، و هر چه خوبست و پاكيزه است و در زيادتى است و نعمتهايى كه خالص است و مىرسد يا عباداتى كه خالص است از جميع بديها سيما ريا و تصدّقاتى كه در نمو و زيادتى است يا هر خوبى كه در تزايد است همه از اوست و به معونت اوست ، و هر چه خبيث و بد است مثل معاصى و صفات رذيله آن از غير خداست ، و گواهى مىدهم كه بهشت حق است و بالفعل موجود است و همچنين دوزخ ، و حضرت سيد المرسلين هر دو را در شب معراج ديدند و داخل بهشت شدند و شهادت مىدهم كه روز قيامت خواهد آمد و شكى در آمدنش نيست چون پيغمبران مؤيد به معجزات سيما حضرت سيّد المرسلين صلى الله عليه و آله از آمدن آن خبر دادهايم ، و شهادت مىدهم كه حق سبحانه و تعالى زنده خواهد كرد مردگانى را كه در قبرها مدفونند بلكه همه را و تخصيص به اين جماعت به اعتبار آنست كه اكثر مدفونند ، و گواهى مىدهم كه پروردگار من نيكو پروردگاريست و حضرت محمد صلى الله عليه و آله نيكو رسولى است كه حق سبحانه و تعالى او را به خلايق فرستاده است به اعتبار آن كه بهتر از همه خلايق است و شفقتش بر امّت از همه پيغمبران بيشتر است كه در روز قيامت همه پيغمبران را غم خود باشد و نفسى نفسى گويند و آن حضرت صلى الله عليه و آله را غم امت باشد و امّتى امّتى گويد و وجوه اين معنى را نهايت نيست ، و گواهى مىدهم كه نيست بر پيغمبر مگر رسانيدنى كه هويدا كنند رسالت را بر همه خلايق و ظاهر سازند هر مجهولى را از اصول و فروع دين و آن حضرت كردند هر چرا به آن مأمور بودند سلام الهى بر تو باد اى پيغمبر با رحمتها و بركتهاى او يا آن كه سلام بودنست از آفات دارين و رحمت نعمتهاى باطنه است ، و بركات نعمتهاى