و بازگشت مىكنم به او از جميع گناهان كه ديگر نكنم پس در وقتى كه درست نشستند الله اكبر گفتند و به سجده دويم رفتند و آن چه در سجده اول گفته بودند در سجده دويم گفتند و يارى نجست به هيچ جزوى از بدنش بر جزوى ديگر در ركوع و سجود چنان كه متعارفست كه در ركوع پهلوها را بر ذراع و مرفق مىگذارند و در سجود مرفق را بر ران يا زانو مىگذارند بلكه بال دار بودند و همه اعضا را از يكديگر گشوده بودند و ذراعهاى خود را بر زمين نگذاشتند پس دو ركعت نماز به اين عنوان كردند پس فرمودند كه اى حماد اين چنين نماز بگذار و روى خود به هيچ طرف مكن و با دست خود بازى مكن به آن كه بر ريش يا غير آن گذارى و با انگشتان خود بازى مكن به شكستن و نحو آن و آب دهن مينداز از دست راست و نه از دست چپ و نه در برابر بلكه فرو بر يا به كنار بر ردا و غير آن بگير آن را و در كافى و تهذيب تا هكذا صلّ است و باقى در امالى جزو حديث است و نماز حضرت ممكن است كه صورت نماز باشد چون فرمودند كه مساجد سبعه فرض است و محتمل است كه نماز حقيقى باشد و بعد از نماز فرموده باشند و حماد در موضع خود ذكر كرده باشد و چون حضرت فرمودند كه هكذا اصل جمعى قايلند به آن كه هر چه در اين حديث واقع است همه واجب است بنا بر آن كه امر از براى وجوبست و جمعى همه را سنت مىدانند مگر آن چه وجوبش ظاهر است به احاديث و اجماع و تحقيقش در اول باب مذكور شد . ( وقال الصّادق صلوات الله عليه اذا قمت إلى الصّلاة فقل اللَّهمّ انّي اقدّم إليك محمّدا بين يدى حاجتى و أتوجّه إليك فاجعلنى به وجيها عندك فى الدّنيا و الآخرة و من المقرّبين و اجعل صلاتي به مقبولة و ذنبي به مغفورا و دعايى به مستجابا انّك أنت الغفور الرّحيم )