عملش مقبول باشد هر چند اين عمل را خالصا لله كرده باشد و عدم رياى اين عمل شرط صحت اين عمل است چنان كه اخبار متواتره در آن وارد شده است . از آن جمله در حديث صحيح از على بن جعفر مرويست كه شنيدم از برادرم حضرت امام موسى كاظم از آباى بزرگوار خود صلوات الله عليهم كه حضرت سيّد الانبياء صلَّى الله عليه و آله فرمودند كه جمعى را امر كنند كه به آتش جهنم برند پس حق سبحانه و تعالى خطاب كند به مالك جهنم كه اى مالك آتش را بگو كه پاهاى ايشان را نسوزاند كه به اين پاها به مساجد مىرفتند و فرجهاى روى ايشان نسوزاند كه عبارت از چشم و دهان و گوش است چون اسباغ وضو مىكردند خصوصا در هواهاى سرد و در بعضى از نسخ به جاى فرج وجوه است يعنى روهاى ايشان را نسوزاند و دستهاى ايشان را نسوزاند چون اين دستها را به دعا برداشته‌اند و زبانهاى ايشان را نسوزاند چون به زبانها تلاوت قرآن مىكردند پس خازن جهنم به ايشان گويد كه اى اشقيا حال شما چه بود كه بجهنم كرده‌اند شما را با آن كه اعمال خير بسيار كرده‌ايد ايشان گويند كه ما اعمال را از جهت غير حق سبحانه و تعالى مىكرديم پس خازن به ايشان گويد كه بگيريد ثواب اعمال خود را از كسانى كه اعمال را از جهت ايشان كرده‌ايد . و در حديث صحيح منقول است كه از حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله پرسيدند كه فرداى قيامت نجات در چه چيز است حضرت فرمودند كه نيست نجات مگر در آن كه با خدا مكر نكنيد كه اگر مكر كنيد حق سبحانه و تعالى نيز با شما مكر مىكند به آن كه شما را به خود مىگذارد كه گمان كنيد كه خوبيد و ناجى و بعد از آن شما را بجهنم مىبرد . و در روايتى وارد است كه ايشان را نزديك بهشت برند و ايشان گمان داشته باشند كه به بهشت مىروند پس ايشان را بجهنم برند و يا خدعه الهى اين است كه