كند و طلب آمرزش كند كه حق سبحانه و تعالى از تقصير او درگذرد و ديگر ترك نكند . و همين حديث را شيخ بسند حسن از حضرت امام رضا صلوات الله عليه روايت كرده است و ظاهر هر دو وجوب غسل جمعه است و دلالت مىكند بر آن كه غسل جمعه را در تمامى نماز دخلى هست . و ليكن اكثر علما تاويل كرده‌اند كه استغفار در مكروهات بلكه در مباحات نيز مىباشد و تمامى غير صحت است بلكه كمال نماز در غسل است و احتياط آنست كه مهما أمكن ترك نكند چنان كه گذشت و خواهد آمد . ( وقال الصّادق صلوات الله عليه لا تتّك في الحمّام فانّه يذهب « 1 » شحم الكليتين و لا تسرّح في الحمّام فانّه يرقّق الشّعر و لا تغسل رأسك بالطَّين فانّه يسمّج الوجه و في حديث اخر يذهب بالغيرة ، و لا تدلك بالخزف فانّه يورث البرص و لا تمسح وجهك بالإزار فانّه يذهب بماء الوجه ) و حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه تكيه مكن در حمام يعنى بدن خود را به زمين حمام مرسان خواه بعنوان پهلو خوابيدن باشد و خواه بر پشت خوابيدن چنان كه تصريح به آن واقع شده است در حديث كالصحيح كه مىبرد يا مىگدازد بنا بر نسخه تهذيب پيه گردها را و گداختن آن سبب لاغر شدن بدنست و شانه مكن در حمام كه مو را تنك مىكند يعنى موى سر و موى ريش را مىريزاند و تنك مىشوند و سر را به گل مشو كه رو را ناخوش مىكند . و در حديثى ديگر كه كلينى آن را روايت كرده است بدل سماجت وجه آنست كه سر را به گل شستن غيرت را مىبرد و سفال را بر بدن و پا ممال كه پيسى

--> « 1 » يذيب . خ ل .