فائده ششم در اوصاف علماى دينى است كه از ايشان اخذ علم توان نمود بدان كه چون ظاهر شد و اخبار متواتره وارد شده است كه منحصر است اخذ علوم دينيه از اهل بيت حضرت سيد المرسلين صلوات الله عليهم ، و روايات متواتره وارد شده است در مذمت آرا و مقاييس و اجتهادات باطله كه ذكر آنها مورث ملال است ، چون اين رساله محل آن نيست و بعضى از آنها را در روضة المتقين ياد كرده‌ام و در اين شك نيست كه در زمان حضرت سيد المرسلين تا زمان غيبت كبرى مدار شيعه را بر اين بود كه اخبار از رسول مختار و ائمه اطهار سلام الله عليهم مىشنيدند ، و به شهرهاى خود رفته نقل مىنمودند ، و شيعيان بدان عمل مىكردند ، و چون ائمه جور كه سلاطين آن اوقات بودند غالب بودند ، و با آن كه بعضى از آن سلاطين شيعه بودند چون منصور و هارون و مامون بواسطه خوف زوال ملك خود اظهار نمىكردند مذهب خود را و بر وفق اقوال بعضى از علما آن وقت كه ايشان را اولو الأمر و واجب الاتباع مىدانستند عمل مىنمودند ، و اگر كسى مخالف آن مىگفت امر بقتل او مىنمودند . چنانچه صاحب كشاف در تفسير آيه * ( لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ) * « 1 » گفته است كه اين آيه دليل است بر آن كه فاسق صلاحيّت امامت ندارد ، و چگونه

--> « 1 » آيه : 124 - البقرة .