وبراي ملوك اسلام ، گريه ونوحه سر دهى تا به فيض ثواب ياران ومساعدت كنندگان نايل آمده ، ودر روز جزا وحساب به سعادت بزرگ برسى . امام محمد باقر از پدر عاليقدرش امام سجاد ( عليهما السلام ) روايت نموده است : " هر مؤمني كه چشمان أو در عزا وشهادت حسين ( ع ) أشك آلود شود وقطرات أشك به صورتش جارى گردد ، خداوند متعال غرفه ها وجايگاههاى خاصي را در بهشت به أو اختصاص مىدهد كه ساليان درازى در آنها سكونت مىورزد ، وهر مؤمني كه در باره مصايب وآزارهايى كه از سوى دشمن در دنيا به ما رسيده است ، چشمهايش أشك آلود شود وقطرات أشك صورتش سرازير شود ، خداوند أو را در منزل صدقش جاى مىدهد ، وهر مؤمني كه در راه أهل بيت ( ع ) ايذا وآزارى را متحمل شود ، خداوند متعال در آخرت اذيت وآزار را از أو منصرف كرده ودر روز قيامت أو را از عذاب آتش آسوده مىسازد . " واز امام صادق ( ع ) روايت شده است : " كسى كه مصيبت ما پيش أو ذكر شود وأشك چشمش جريان پيدا كند ، هر چند به اندازه بال پشه باشد ، خداوند گناهان أو را مىبخشد ، هر چند مثل كف دريا باشد . " ( 1 ) وباز رواياتى از آل رسول ( ص ) در اين مورد صادر شده است كه فرموده اند : " كسى كه بگريد يا صد نفر را بگرياند ، ما بهشت را برايش تضمين مىكنيم وكسى كه خود بگريد ، يا پنجاه نفر را بگرياند ، أهل بهشت است . وگاهى تا 30 نفر ، 20 نفر ، 10 نفر و 1 نفر نيز ذكر نموده اند كه جزاى أو بهشت است . ونيز كسى كه تباكى وتظاهر به گريه نمايد ، أهل بهشت است . " گفتارى از مؤلف علي بن موسى بن جعفر بن محمد بن طاووس حسينى ، مؤلف اين كتاب گويد : " بزرگترين انگيزه گردآورى اين كتاب آن بود كه هنگامى كه كتاب " مصباح الزائر وجناح المسافر " را تأليف كردم ، مشاهده نمودم كه كتاب حاوي أغلب زيارتنامه ها وبرگزيده

--> ( 1 ) اين قبيل روايات ، در حق شيعيان مخلصي كه در مسير أهل بيت ( ع ) حركت مىكنند وحقوق مردم ومشغوليت ذمه وغيره هم ندارند ، مصداق پيدا مىكند ، واگر نه روايات ديگرى هم داريم كه حقوق مردم ، جز با اداى آن از افراد ساقط نمىگردد .