بسم الله الرحمن الرحيم پيشگفتار مؤلف حمد وسپاس مخصوص خداوندى است كه أنوار جلالش از فراز عقول وانديشه ها ، بر بندگان خاص خود تجلى نمود وبا منطق سنت وقرآن ، از هدف وآرمان خويش پرده برداشت . پروردگارى كه أوليا ودوستان خود را از جهان غرور منزه داشت وآنان را به سوى أنوار سرور وشادمانى بالا برد واين كارها را نه از جهت احسان بي مزد به مخلوقات وبراي واداشتن آنان به پيمودن زيباترين راهها انجام داده است ، بلكه آنان را شايسته پذيرش الطاف خويش واستحقاق تخلق به زيباترين أوصاف شناخته است . از اين رو ، نپسنديده است كه آنان به رشته هاى اهمال وسستى كشيده شده يا وابسته گردند ، بلكه به آنان اين توفيق را عطا فرموده است تا با بهترين وكامل ترين اعمال ، متخلق وآراسته شوند . در اين راستا ، آنان را از غير خود ، فارغ ساخته وبه أرواح آنان ، شرف رضا وخشنودى اش را شناسانده است . پس قلوب آنان را به سايه رحمت خويش منصرف نموده وآمال وآرزوهايشان را به سوى كرم وفضل خويش منعطف ساخته است . پس به همين جهت ، در ميان آنان شادى وسرور باوركنندگان سراى جاويد وآرامگاه ابدى را مشاهده مىكنى ، ودر جمع آنان سيماى مضطربان از خطرهاى ملاقاة أو را مىنگرى ، وپيوسته آرزوها وشوقهاى آنان به سوى تقرب درگاهش ، در تزايد وافزايش مىباشد . آسايش وراحتى آنان به جانب أوامر ونواهى ، منعطف ، وگوشهاى آنان به شنيدن اسرار الهى ، ودلهاى آنان ، شادمان از حلاوت وشيرينى ياد ونام أو مىباشد . خداوند متعال به مقدار اين تصديق وباور ، به آنان حيات بخشيده واز سوى خويش ، بخشش وعنايت نيكوكار مهربان ودلسوز را عطا فرموده است . در برابر آنان چقدر كوچك وناچيز است آن چيزى كه از جلال وعظمت الهى بازشان دارد ، وبرايشان چقدر رها كردنى ومتروك است ، هر آن عاملي كه از شرف وصال أو دورشان سازد . تا آنجا كه به انس وهمدمى با اين كرم وكمال وبزرگوارى بهره مندشان مىسازد وزينتهاى مهابت وجلال أو ، همواره قلوب آنان را در بر مىگيرد .