حضرت سجاد ( ع ) فرمود : " مشمول رحمت خدا باشد كسى كه نصيحت مرا بپذيريد ووصيت مرا در راه خدا ورسول خدا وأهل بيتش حفظ كند ، چون پيروى واقتداى به ما اقتداء به رسول خداست . " مردم يكصدا گفتند : " اى پسر پيغمبر ! ما همه گوش به فرمان تو ومطيع تو ونگاه دارنده عهد وپيمان تو هستيم وهرگز از تو روى باز نمىگردانيم وبه هر چه امر كنى أطاعت مىكنيم ومىجنگيم با هر كه با تو بجنگد ، ومسالمت مىكنيم با هر كه با تو مسالمت كند ، تا از يزيد خونخواهى كنيم واز كساني كه به تو ظلم كردند وستم نمودند بيزارى جوييم . " فرمود : " هيهات ! هيهات ! اى غدارهاى حيله باز كه جز خدعه ومكر خصلتى در شما نيست ! آيا مىخواهيد آنچه را كه با پدران من نموديد با من نيز روا داريد ؟ به خدا قسم چنين امرى ممكن نيست ، زيرا هنوز جراحاتى را كه از أهل بيت پدرم بر دل من وارد آمده است بهبود نيافته ومصيبت جدم رسول خدا ( ص ) وپدرم وبرادرانم فراموش نشده وتلخى آن از كأم من بر نخواسته است وسينه وگلويم را تنگ فشرده است وغصه آن در سينه من جريان دارد . من از شما مىخواهم كه نه ما را يارى كنيد ونه با ما بجنگيد . " پس از آن اين اشعار را انشاء فرمود : " اگر حسين كشته شد عجيب نيست ، چون پدرش علي بن أبي طالب ( ع ) كه از حسين ( ع ) بهتر وبزرگوارتر بود ، نيز كشته شد . پس شما اى أهل كوفه ! از مصيبتهايى كه به حسين ( ع ) رسيد ، خوشحال نباشيد . مصيبت أو از همه مصائب بزرگتر بود . آن حسينى كه در كنار رود فرات كشته شد ، جانم فداى أو باد ! يقينا كيفر كشندگان أو آتش جهنم مىباشد . " زين العابدين ( ع ) پس از خواندن اشعار بالا ، اين شعر را نيز قرائت كرد : " ما از شما راضى شديم ، سر به سر ، كه نه با ما باشيد ونه عليه ما . نه روزى به نفع ما وروز ديگر بر ضد وضرر ما . " ( يعنى نه ما را يارى كنيد ونه ما را به قتل برسانيد . ) ورود به دار الإماره راوي مىگويد : پس از آن ، ابن زياد در كاخ دار الاماره نشست وبار عام داد .