چون خطابه فاطمه ( س ) به اينجا رسيد ، مردم با صداى بلند گريستند وگفتند : " اى دختر پاكان وپاكيزگان ! دلها وسينه هاى ما را آتش زدى وجگرهاى ما را به آتش حزن واندوه ، سوزاندى ، ديگر بس كن . " پس فاطمه ( س ) ساكت شد . خطابه أم كلثوم ( س ) راوي مىگويد : أم كلثوم ، دختر أمير المؤمنين ( عليها السلام ) ، در حالي كه صدايش به گريه بلند بود ، از پشت پرده هودج اين خطبه را در آن روز قرائت كرد : " اى أهل كوفه ! واي به حال شما ! چرا حسين ( ع ) را كوچك شمرديد وأو را كشتيد وأموال أو را به غارت برديد وزنان أو را أسير نموديد وآنگاه بر أو گريه مىكنيد ؟ واي بر شما ! هلاكت وبدبختى بر شما باد ! آيا مىدانيد چه گناه بزرگى مرتكب شديد ؟ وچه جنايتي را به گردن گرفتيد ؟ وچه خونهايى را به ناحق ريختيد ؟ وچه پرده نشينانى را از پرده بيرون افكنديد ؟ وچه خانواده اى را از زينت وزيور عريان گردانيديد ؟ وچه اموالى را به غارت برديد ؟ وچه كسى را كشتيد كه بعد از رسول خدا ( ص ) هيچ كس به مقام أو نمىرسيد ؟ رحم از دلهاى شما برداشته شد . " آگاه باشيد كه تنها حزب خداوند رستگارانند وحزب شيطان زيانكاران مىباشند . " سپس اين اشعار را خواند : " برادرم را كشتيد . واي بر مادرانتان باد ! به زودى به آتشى گرفتار مىشويد كه شعله هايش زبانه مىكشد . شما خونى را پايمال كرديد كه خدا وقرآن وپيامبر ريختنش را حرام كردند . شما را به آتش جهنم مژده مىدهم . هر آينه شما ، فرداى قيامت ، در ژرفناى آتشى خواهيد بود كه شعله هايش برمىخيزد . من همواره بر برادرم خواهم گريست ، بر بهترين كسى كه بعد از پيامبر متولد شد . آرى ، با أشك چشم فراوان كه هرگز انقطاع ندارد مىگريم . اين گريه هرگز پايان پذير وخاموش شدني نيست . " راوي مىگويد : در اين هنگام صداى گريه وناله از مردم برخاست . زنها گيسو