پيغمبر است و به ديگرى تجاوز نميكند ( و خدا بوسيله اى وظائف شخصى او را به او ميفهماند ) 2 - پيغمبرى كه در خواب ميبيند و آواز هاتف را ميشنود ولى خود او را در بيدارى نميبيند و بر هيچ كس مبعوث نيست و خود او امام و پيشوائى دارد . چنانچه ابراهيم بر لوط ( ع ) امام بود 3 - پيغمبرى كه در خواب ميبيند و صدا را ميشنود و فرشته را مىبيند و بسوى گروهى كم يا زياد مبعوث است مانند يونس ، خدا به او فرمايد : ( 147 سوره 37 ) « ما او را بسوى صد هزار نفر بلكه بيشتر فرستاديم » امام فرمود : مقدار بيشتر سى هزار بود و يونس را پيشوائى بود ( كه جناب موسى باشد و او شريعت موسى را ترويج ميكرد ) 4 - پيغمبرى كه در خواب ميبيند و صدا را ميشنود و در بيدارى ميبيند و او امام است مانند پيغمبران اولو العزم ، ابراهيم ( ع ) مدتى پيغمبر بود و امام نبود تا خدا فرمود : ( 124 سوره 2 ) « من ترا امام مردم قرار دادم ابراهيم گفت از فرزندان من هم ؟ » خدا فرمود « پيمان من بستمكاران نرسد » كسى كه غير خدا يا بتى را پرستيده امام نگردد . توضيح - كلمه « عهد » را كه به پيمان معنى كرديم ، مجلسى ( ره ) گويد ، مقصود از عهد معنائيست كه شامل امامت شود و بمعنى فرمانى كه بفرمانداران نويسند ، مىآيد و در اينجا كنايه از مقام خلافت خداست در زمين ، و چون آيه شريفه امامت و پيشوائى امت را از ستمكاران نفى كرد ، دلالت دارد بر ثبوت آن براى عادلان و همين آيه دليل است بر اينكه امام بايد معصوم باشد و گناهى از او سر نزند ، زيرا غير معصوم نسبت به خود يا ديگرى ستمگر است . 2 - امام صادق ( ع ) ميفرمود : خداى تبارك و تعالى ابراهيم را بنده خود گرفت پيش از آنكه پيغمبرش نمايد و او را بپيغمبرى برگزيد پيش از آنكه رسولش كند و رسول خود ساخت پيش از آنكه خليلش گرداند و خليلش گرفت پيش از آنكه امامش قرار دهد ، پس چون همه اين مقامات را برايش گرد آورد