به خياطت و دوزندگى اشتغال داشت و همچنين در آن استراحتگاه سواران و سنگ سبزى كه در آن صورت و شمايل انبياء نقش بسته شده مىباشد و در زير اين سنگ گلى هست كه خداوند عزّ و جل انبياء را از آن آفريده و از اين مكان و به منزل معراج صورت گرفته و آن مكان به فاروق اعظم ناميده شده و آن محلّ عبور و مرور مردم به طرف محشر بوده و از كوفه محسوب مىشود و دميدن در صور در همين مكان واقع مىشود و از همين مكان به محشر راه پيدا شده و هفتاد هزار نفر محشور گشته و از همين مكان به طرف بهشت بدون حساب رهسپار گرديده و داخل آن مىشوند ، ايشان كسانى هستند كه حقتعالى آنها را رستگار نموده و نعمتهايش بر ايشان را مضاعف كرده است ، ايشان در ورود به بهشت بر يك ديگر سبقت و پيشى مىگيرند ، رستگاران و اميدواران به رحمت حق بوده ، دوست دارند فخر و كبر را از خود دور كنند ، ايشان كسانى هستند كه عدل حق تعالى آنها را از ملاقات پروردگارشان ترسان و خائف نموده ، ديگر از اوصاف ايشان آن است كه در طاعت و فرمان برادرى حق شتاب نموده و طريق عمل را پيش گرفته و مىدانند كه خداوند متعال به آنچه انجام مىدهند بصير و آگاه است ، حسابى بر ايشان نبوده چنانچه عذاب و مؤاخذه اى متوجه ايشان نمىباشد . اين مكان كينه را از دلها برده و مؤمنين را از هر گونه آلودگى پاك مىنمايد ، و از وسط آن كوه اهواز ( در برخى نسخ « اهوان » ضبط شده ) رد شده و روزگارى بر آن گذشته كه در طى آن اين مكان معمور و آباد بوده است . مترجم گويد : همان طورى كه مرحوم علامه مجلسى عطَّر الله مرقده در بحار فرموده الفاظ اين حديث از غلط و سقم خالى نمىباشد .