حديث دوّم ترجمه : جعفر بن محمّد بن ابراهيم موسوى ، از عبد الله بن نهيك ، از ابن ابى عمير ، از معاوية بن عمّار نقل نموده ، وى مىگويد : حضرت ابو عبد الله عليه السّلام فرمودند : هر گاه از خواندن دعاء سر قبر فارغ شدى نزديك منبر برو و دو قبّه پائين آن را بگير و صورت و ديده گانت را به منبر مسح نما زيرا موجب شفاء چشمان مىباشد و نزد منبر بايست و خدا را حمد نما و ثناء بگو و سپس حاجت خود را بخواه چه آنكه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : بين منبر و قبر من بستانى است از بساتين بهشت و منبر من روى دربى از دربهاى بهشت قرار گرفته و چهار پايه اش در بهشت نهاده شده است . كلمه « ترعه » به ضم « تاء » و سكون راء و فتح عين ، كه در حديث آمده يعنى درب كوچك سپس به مقام نبىّ صلَّى الله عليه و آله و سلَّم برو و هر چه خواستى در آنجا نماز بخوان و هنگامى كه به مسجد داخل شدى بر محمّد و آل محمّد صلوات فرست چنان كه هنگام خروج از آن نيز به آن مبادرت نما و توجّه داشته باش كه در مسجد رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بسيار نماز بخوان .