فصل چهارم امور مشتركة المنافع مثل طرق و مساجد و تكايا و مشاهد و مقابر و مدارس علوم و مرابط و مساكن عموم . 1 - طُرُق و احكام آن اشتراك عموم در طرق در طرق ، همه شريكند در استطراق و آن چه لوازم استطراق است يا از عوارض غالبه آن است ، مثل وقوف براى بار بستن و گذاشتن ، يا نشستن در كنار براى رفع خستگى مشى ، يا گذاشتن و بستن دوابّ و مركوبات در محل مناسب از آنها ، و مكث لازم براى حمل بارها و دوابّ براى كسى كه درب خانهء او متصل به جادّه است . ميزان تصرّف در طرق و ارتفاقات ديگر اگر مزاحم با استطراقِ غير نباشد ، اظهر جواز انتفاع به آنها است ؛ و آن چه از آنها از لوازم استطراق است ، استطراق ، تقدم بر آنها ندارد ، مگر آن كه يكى در كنار جاده ممكن است و ديگرى ممكن نيست پس در آن عكس نشود ؛ و در آن چه جائز است حق منع نيست . و غير آنها مثل جلوس براى بيع در مزاحمت استطراق و لوازم آن تقدم دارد . گذراندن رحل و تأثير در جواز عود به محل و از جلوس جائز در طريق اگر قيام نمود و رفت ، حقى در آن مكان ندارد اگر چه حاجتش استيفاء نشده است در صورتى كه رحل خود را نگذاشته باشد ؛ پس بعد از رفتن او اگر ديگرى جلوس جائز را در آن موضع اختيار نمود ، نمىتواند پس از برگشتن مانع شود .