و اگر ولادت در اكثر از مدت اقصاى حمل بود از زمان تعليق ، ظاهر مىشود انتفاء حمل در زمان تعليق . و اگر در ما بين ادنى و اقصى مدت حمل از زمان تعليق ، ولادت واقع شد ، و بعد از تعليق وطى واقع شد ، يا آن كه مثل وطى محتمل بود ، واقع نمىشود ظهار در زمان تعليق به واسطهء احتمال تجدّد و حدوث آن از زمان وطى معلوم يا محتمل در صورت امكان حمل به سبب اين وطى . و اگر وطى متأخّر محتمل نبود ، اظهر انعقاد ظهار است در حين تعليق كه زمان ما بين آن و ولادت ما بين اقصى و ادنى بوده و وطى ديگرى محتمل نباشد . اگر در تعليق ظهار گفت : « إن ولدتِ انثى » پس از آن ، دختر متولد شد ، از حين ولادت ، ظهار واقع مىشود . و اگر بگويد : « ان كنت حاملًا بأُنثى » ، معلوم مىشود به ولادت انثى ، حمل به آن از زمان تعليق ظهار و وقوع ظهار در همان زمان . 11 - اگر در مقام تعليق ظهار بگويد : « ان حضتِ حيضةً » ، وقوع ظهار موقوف به انقضاى ايام حيض است . و اگر بگويد : « ان حضتِ » با گذشتن سه روز بدون معارض يا در تقدير عدم احتمال معارض ، معلوم مىشود وقوع ظهار از اول رؤيت خون ، چه حكم به حيضيّت از همان زمان باشد ، مثل رؤيت در ايام عادت ، يا بعد از گذشتن سه روز ، مثل رؤيت در غير ايام عادت بنا بر قولى . اگر تعليق به حيض در حال حيضِ معلوم بود ، ظاهر ، توقف وقوع به حيض ديگرى است . و در اكتفاى به قول زن در اخبارِ از حيض در مقام اثباتِ ظهار مثل سائر آثار حيض تأمّل است ؛ و اگر مراد مظاهِر ، اعم از حيض مخبَر به به اخبار زن باشد ، تصديق مىشود . 12 - اگر بگويد : « ان دخلتِ الدار او كلَّمتِ زيداً » به وقوع هر كدام ، ظهار واقع مىشود ؛ و آن ديگر اگر واقع شد ، اثرى ندارد بنا بر اعتبار تعدّد صيغه در ظهار اگر چه دو شرط با تعاقب واقع بشوند .