آن فعل ، نه حين انشاء صيغه ، مثل صورت عدم تعليق . و كفاره در دوّمى حين انشاء ، لازم است ، و در اول حين وقوع معلَّقٌ عليه لازم مىشود . و در صحّت ظهار موقّت به مدتى ، تأمّل است ، و محل احتياط به وقوع است اگر چه مدت كمتر از مدت تربّص باشد . اگر بگويد : « أنت طالق كظهر امّي » ، اقرب وقوع طلاق و ظهار در طلاق رجعى است با قصد هر دو ، چنانچه ظاهر لفظها است . و اگر مقصود جدّى يكى از آنها بود ، خصوص مقصود ، حاصل مىشود . و اگر قصد يكى به مجموع دو صيغه داشت ، هيچ كدام حاصل نمىشود بنا بر عدم اكتفا به كنايات در طلاق و ظهار ، چه آن كه قصد يكى به مجموعِ دو صيغه نمايد ، يا قصد هر كدام از دو به مجموع دو صيغه نمايد . و همچنين اگر بگويد : « أنت كظهر امّي طالق » ، در تصوير صور مذكوره و احكام آنها . اگر بگويد : « أنت علىّ حرام » ، اثرى ندارد . و اگر بگويد : « أنت علىّ حرام كظهر امّى » يا « أنت علىّ كظهر امّي حرام » ، اظهر وقوع ظهار است با قصد آن . اگر بگويد : « أنت علىّ كظهر امّي إن ظاهرتُ ضرّتَك » پس از آن ظهار كرد ضرّه را ، هر دو ظهار ، فعلى مىشود . اگر بگويد : « ان ظاهرتُ من إحداكما ، يا : أيّكما ظاهرتُ منها فالاخرى علىّ ، كظهر امّي » پس از آن ظهار كرد يكى معين را ، ظهارِ معيّن ، واقع مىشود . و در وقوع ظهار بدون تعيين ، تأمّل است .