فصل سوّم شرايط صحّت خُلع معتبر است در خلع : بلوغ خالع ، و كمال عقل او ، و اختيار در مقابل اكراه ، و قصد در مقابل غفلت و سهو و عبث و سكر و غضب كه رافع قصد جدّى باشند . اگر ولى طفل خلع ، نمود با مصلحت ، يا عدم مفسده بنا بر كفايت آن ، صحيح مىشود ، در صورتى كه خلع طلاق نباشد و فسخ باشد ، بخلاف تقدير فرديت طلاق كه مشروط به شروط طلاق مىشود . شرايط مختلعه معتبر است در مختلعه : كه در طهر غير مواقعه باشد اگر مدخول بها است و صغيره و يائسه نيست و زوج حاضر است با او ، و اين كه كراهت از خصوص زن باشد ، نه از خصوص مرد يا از هر دو . اگر ظاهر شد از زن بلوغ كراهت به حد تهديد شوهر به قول يا فعل ، به وقوع خودش در محرَّمى مربوط به حقوق زوج در تقدير عدم بينونت ، خلع صحيح است ؛ و گر نه خلع به مجرّد ظهور كراهت زن بقاى بر زوجيّت را خالى از تأمل نيست ، و احتياط مناسب ترك نشود . اگر مفاد كلمهء « لأدخلنّ عليكَ من تكره » از زن شنيد ، واجب نيست بر او خلع حتى به عنوان نهى از منكر اگر چه مستحب باشد . خلع حامل خلع حامل و غير مدخولٌ بها و يائسه اگر چه در طهر مواقعه باشد ، مثل طلاق غير خلعى آنها كه على أيّ تقدير صحيح است ، مانعى ندارد .