الشيخ محمد تقي بهجت

403

جامع المسائل ( فارسي )

ميزان جواز تصرف در آن بيوت احوط اقتصار بر مأكول و مشروب است در مقابل سائر اموال ، بلكه احوط اقتصار به اكل ماكول حاضر و شرب مشروب حاضر است نه آن كه طبخ نمايد براى اكل يا عمل نمايد براى شرب غير حاضر ، و اقتصار بر اين دو است نه مثل وضوء و غسل و استعمال آب براى امثال اينها بدون علم به رضاى او يا اطمينان به رضا يا اذن او ؛ و جواز حمل و تصدّق به آن چه كه جائز است اكل و شرب ، خالى از وجه نيست ؛ و افساد در هيچ كدام جائز نيست . و حكم اكل ، ملازم با حكم دخول نيست در جواز و منع بنا بر اظهر ، و فرقى بين والدين و اجداد و جدّات نيست در اين حكم . اظهر در « ملك مفاتح » اين است كه مراد ، اختياردار ماكول است اگر چه به التزام و شاهد حال باشد . و احوط عدم عموم حكم به عناوين محققه به رضاع است . حق مارّه 4 - جائز است اكل عبور كنندگان ، از ميوه هاى درخت خرما به شروطى كه در محلش مذكور است ، و آن كه حكم ، عامّ به غير آن از اشجار و زرع است يا نه . حكم آب دهان و اشك چشم در صورت تناول نجس و سرمه نجس 5 - كسى كه تناول نجسى نمايد مسكر يا غير آن ، و يا با نجس سرمه كشيده باشد چشم را ، آب دهن يا اشك چشم كه خارج مىشود اگر متغير نيست به آن نجس ، طاهر است ما دام نمىتواند [ نمىداند ظ ] متغير است يا در خارج ، بعض اجزاء نجس داخل است و قبل از خروج ، مستهلك نشده است آن چه كه ممكن است استهلاك آن . و اظهر كفايت احتمال زوال نجاست سابقه و تغيير سابق و استهلاك در باطن است ، و علم به زوال اگر چه عالم به حدوث بوده لازم نيست .