الشيخ محمد تقي بهجت

399

جامع المسائل ( فارسي )

عدم علم به نفوذ در باطن ، يا با غَسل بعد از تجفيف در صورت علم به نفوذ در باطن . و حليت بدون غَسل در ملاقات خون ، مشكل است . حكم ملاقى نجاست يا متنجس 3 - چيزى كه ملاقات نمايد با يكى از نجاسات يا متنجسات ؛ پس اگر آن چيز مايع باشد ، حرام است و قابل تطهير نيست در صورتى كه شروط تأثير ملاقات در نجاست احراز بشود ؛ مگر آن كه آب باشد ، چه مضاف باشد چه مطلق ، كه با تكثير آب غير منفعل به حدّى كه اضافهء مضاف را سلب نمايد و اتّصال تا زمان زوال اضافه محفوظ باشد [ پاك مىشود ] ؛ و در غير مضاف ، مطلقِ اتّصال با آب غير منفعل مثل كرّ و جارى ، مطهّر آن است . و در اتّصال ؟ ؟ ؟ ص 301 با كرّ كه در پائين است با واقعيت بالايى تأمّل است ؛ و همچنين در حدوث نجاست بالا در صورت اتّصال به پائين متنجس در حال واقعيت جريان ؛ و اظهر عدم تنجس است در دومى حتى در رفتن آب به بالاى متنجس با دفع و قوّة ، و عدم طهارت در فرض اول است ، مگر آن كه توقفى حاصل شود [ در ] حركت ، و جريان منقطع شود و دو آب ، يكى محسوب شود در عرف . و در صورتى كه محتمل باشد هيچ جزئى از متلاقيين در ديگرى قرار نمىگيرد و سرايت رطوبت نمىكند ، تنجس ، قابل منع است . و اگر مايع ملاقى متنجس ، حالت انجماد داشته باشد مثل روغن ، فقط موضع ملاقات متنجس مىشود با رطوبت مسريه ؛ و در صورت اشتباه ، اطراف علم اجمالى هم اخراج مىشود و بقيه پاك است . و اگر قطره اى خون غير نجس ، داخل مايعى شد و مستهلك شد ذرّات آن در آن مايع ، خوردن مجموع جائز است . جواز استصباح به دهن متنجس و بيع آن و جائز است استصباح به دهن متنجس در مكانى غير مسقف بنا بر احوط . و در سائر انتفاعات غير مشروطهء به طهارت ، مثل ماليدن دهن متنجس به اجرب ، استعمال نجاسات و متنجسات ، مانعى ندارد بنا بر اظهر .