فصل چهارم محرّمات از جمادات 1 - جامدات ميته 1 - از آن جمله ميته است ، و مراد از آن غير محكوم به تذكيه است به جهت عدم قبول يا عدم فعليت آن . از ميته اى كه عين آن پاك است در حال حياة ، حلال است انتفاع به امورى كه عبارت [ است ] از پشم و مو و كرك و پر ( در صورت قطع ، و اما قلع با غَسل موضع اتّصال پس در آن تأمّل است ) و شاخ و ناخن و دندان و تخم در صورتى كه پوست غليظ اعلى را داشته باشد ؛ و حكم انفحه و شير آن در كتاب طهارت مذكور است . و آن چه از اين مذكورات حلال است پاك است ؛ و آن چه پاك نيست از اجزاء ميته ، انتفاع مشروط به طهارت به آن جائز نيست . اشتباه ميته با غير ميته و اگر مشتبه شد ميته به غير آن در شبههء محصوره ، واجب است احتياط به اجتناب از همه ؛ و در بيع آن به مستحل ميته يا ميتهء خاصه از كسى كه عالم به تميز آن نباشد با تسليم دو طرف شبهه مثلًا ، تأمّل است ، در صورتى كه منافع محلَّلهء مقصوده از بيع نداشته باشد . و هر چه از اجزاء صاحب روح ، از زنده جدا بشود در حكم ميته است از حيث حرمت اكل و سائر استعمالات ، و عدم آن در بعض آنها ، و فروع مربوطهء به اين مسأله در مكاسب و طهارت مذكور است .