حكم حيوان موطوئه 3 - اگر انسان وطى نمود بهيمه اى را كه مأكول اللحم است ، چه صغير باشد آن انسان يا كبير ، عاقل باشد يا مجنون ، عالم باشد يا جاهل ، آزاد باشد يا بنده ، مختار باشد يا مكرَه ، وطى در قبل باشد يا دُبر ، با امناء يا بدون آن ، گوشت آن حيوان و گوشت نسل آن حرام مىشود ، و بايد ذبح بشود و سوخته شود ( اگر متعارف ، خوردن آن باشد مثل انعام ثلاثه ، و گر نه اخراج از بلد مىشود ) ؛ و اگر مال غير واطى است ، قيمتش را از واطى مىگيرند و به مالك مىدهند . و فرقى بين نر و مادهء بهيمه نيست ، و همچنين بين نسل نر و نسل ماده فرقى نيست ، چنانچه در شرب لبن خنزيره مذكور شد . و همچنين [ شير ] موطوئه و شير نسل آن حرام است . و در عموم اين حكم به وطى غير چارپايان ، از طيور ، تأمّل است . و در صورت سوزانيدن و دفن نمودن آن چه مقصود از آن اكل است از غير مالك ، و يا فروختن آن در غير بلد اين فعل از غير مالك در آن چه مقصود از آن ركوب است ، قيمت يا ثمن را به مالك مىدهند ، يعنى قيمت را بالفعل از واطى براى مالك مىگيرند ؛ و اما ثمن مبيع در غير بلد وطى ( براى مجهول كردن اضافهء اين عمل به دو طرف مخصوص و سلب لوازم معلوم بودن ) در آن چه مقصود از آن غير اكل است ، پس ظاهراً مالك مىتواند مطالبهء قيمت از واطى نمايد ، و فروشنده آن مىتواند ثمن را به مالك بدهد و قيمت مدفوعه را استرجاع براى واطى نمايد بنا بر اظهر ، و احتياط براى مالك و واطى در تصدّق به ثمن است با توافق هر دو . و جارى [ است ] در حرام گوشت - اگر مملوك باشد - حكم غير مأكول از حلال گوشت بنا بر اظهر . و الله العالم . اشتباه موطوء به غير و تعيين با قرعه و اگر مشتبه شد موطوء به غير آن در محصور ، پس از تنصيف حقيقى فردى يا قريب به آن در صورت تعذّر تحقيق ، با تكرار قرعه تعيين مىنمايند موطوء را و حكم آن را اجراء مىنمايند ؛ و اگر ازيد از يكى موطوء شد تعيين ازيد را با قرعه رعايت مىنمايند .