الشيخ محمد تقي بهجت

373

جامع المسائل ( فارسي )

ماهى مرده در دست كافر و اگر در دست كافر ديده شد ماهىِ مرده ، به اخبار او از اخراج زنده اعتماد نمىشود ، مگر علم يا اطمينان حاصل شود به اخراج زنده . بلعيدن ماهى زنده و در بلع يا اكل زنده از ماهى دو قول است ، منسوب به مشهور جواز است ، و احوط اناطهء حلّ به موت در خارج آب بعد از اخذ آن است . موت ماهى در شبكه و در موت ماهى در شبكه و مثل آن ، دو روايت است ، مشهور و احوط و اظهر حرمت است . بريان نمودن ماهى زنده و بريان كردن ماهى زنده ، در حكم تقطيع بعد از اخراج و قبل از موت است . مخلوط شدن ميت در آب با حى اگر مشتبه شد ميّت در آب با حىّ تا بعد از خروج ، و شبهه محصوره بود ، جائز نيست معاملهء مذكَّى با همه ، و احوط عدم معامله مذكَّى با هر يكى به تنهايى است ، و در شبههء غير محصوره ، همه محكوم به حكم تذكيه است . تذكيهء ملخ 5 - و تذكيه ملخ مثل تذكيهء ماهى است در حصول به مجرد اخذ در حال حياة و عدم اعتبار اسلام آخذ و تسميه و استقبال ، با اختصاص ماهى به عدم موت در آب . و آن چه در دست كافر باشد حلال نمىشود مگر با علم يا اطمينان به اخذ در حال حياة ، چنانچه در ماهى مذكور شد . و اگر قبل از اخذ بميرد ، حلال نمىشود ؛ و همچنين اگر بسوزانند زنده را از روى قصد . و اگر بريان كنند ملخ گرفته شده را در حال حياة ، در حكم ماهى بريان شده در حال حياة است . و ملخ قبل از قدرت پريدن ، به گرفتن حلال نمىشود . و حيوان شبيه به ملخ كه مسمّى به اسم او نيست در عرف - مثل م « هرجل » و « دَبى » اگر از ملخ نباشد - از حشرات است و حرام است .