و همچنين اگر با وسعت زمان ترك ذبح كرد ، با آن كه حركت بعد از اين اسباب بوده ، محكوم به تذكيه نمىشود . اگر بعد از ذبح حركت نداشته باشد و اگر قبل از ذبح حركت داشت و بعد از آن حركت نكرد و خون معتدل خارج نشد ، چون محتمل است قبل از تمام ذبح ، زهاق روح او شده بوده به سبب سابق غير محلِّل ، حكم به تذكيه نمىشود ؛ بخلاف آن كه سبب سابق محلِّل بوده مثل اصطياد و رمى . و ظاهراً ظن به استناد خروج روح به ذبح حاصل نمىشود مگر با حركت بعد از ذبح اگر چه آنى باشد ، نه حركت مقارنهء با تحقّق ذبح و جزء اخير آن . نذر اضحيهء معينه 3 - اگر نذر اضحيهء معيّنه كرد يا آن كه بعد از نذر ، تعيين انشائى نمود ، در زوال ملكيت به سبب نذر تأمّل است اگر اجماعى نباشد ، و احوط عدم معاملهء ملكيت و عدم صحّت نقل ملكى آن است ، كه فى الجمله عدم صحت ، احتياط است ، و جائز نيست تكليفاً تصرفات غير امانتى در آن ؛ و انشاء تعيين بعد از نذر مطلق ، آن را معيّن مىنمايد ، و بدون نذر مشكل است تأثير آن در تعيين اضيحه . و اگر تلف شد با تفريط ، احوط ضمان است ، و همچنين در صورت اتلاف ؛ و تلف بدون تفريط موجب ضمان نيست . و اگر گم شد و پيدا شد در روزهاى اضحيه ، تضحيه مىنمايد ؛ و بعد از آنها قضاء مىنمايد بنا بر احوط . ميزان ضمان در مقام و ضمان ( در محل ثبوت آن ) متعلَّق به قيمت روز تلف يا اتلاف است ، و مماثل آن يا قيمت ، اشتراء براى اضحيه مىشود اگر چه بيش از يكى بشود ؛ و اگر نشد جز ما دون آن ، خريده مىشود براى اضحيه ؛ و همچنين اگر كافى نشد مگر براى نصف يك اضحيه و ممكن شد اشتراء آن با شراكت در يك اضحيه با ديگرى ؛ و اگر ممكن نشد شراكت ، تصدّق به قيمت مذكوره مىنمايد آن چه را كه متعلَّق حق فقراء است .