الشيخ محمد تقي بهجت
340
جامع المسائل ( فارسي )
نذر صوم يك سال غير معين 3 - اگر نذر كرد صوم يك سال غير معيّن را ، مخيّر است بين تتابع يا تفرقه در ماهها بلكه در ايام ، مگر [ با ] قصد خصوص تتابع يا كشف قرينه ؛ پس روزه مىگيرد با عدم شرط تتابع ، 360 روز را ، يا دوازده ماه متّصل ، يا دوازده ماه منفصل كه اتّصال در هر يك ماه محفوظ باشد ؛ و در اين صورت دو روز براى شوال و ذى حجه در غير منى زياد مىنمايد و اگر ناقص بودند يا يكى از آنها ، براى هر ماه ناقص دو روز زياد مىكند تا صدق مقدار يك ماه كه 30 روز است بنمايد ؛ و ايام تشريق اگر در منى باشد ناسك يا مطلقاً ، سه روز هم براى آنها افزوده مىنمايد ؛ و گذشت كفايت صوم رمضان از نذر ؛ پس لازم نيست تدارك عدد يا ماه مخصوصاً در نذر مشروطاً به تتابع و در مثل سنهء معيّنه ، مگر با قصد مخالف . مراد از « ماه » 4 - و ماه عبارت است از ما بين دو هلال يا سى روز بنا بر احوط ؛ پس اگر شوال را روزه گرفت و ناقص در آمد ، دو روز بعد از شوال را هم روزه مىگيرد ، و قول به اكتفاى به اتمام همان شوال بدون قصد هم ضعيف است ، و قولى هم به كفايت يك روز بعد از شوال ، منقول است . پس اگر ناذر در منى بود و ذى حجه ناقص در آمد ، بعد از صوم بقيه ذى حجه با آن چه گذشته به نحو صحيح ، پنج روز بعد از ذى حجه را روزه مىگيرد ؛ و بر حسب قول ديگر تكميل خلاف احتياط به چهار روز كافى است . نذر صوم سال و مسأله ماه رمضان و عيدين 5 - اگر به سبب نذر صوم سال ، تمام سال را از ابتداى محرّم روزه گرفت ، پس بنا بر كفايت صوم ماه رمضان از واجب به نذر ، اتمام مىكند بعد از ذى حجه به دو روز بدل عيدها ، مگر آن كه مقصود ، تمام از غير عيدين بوده باشد كه اتمام لازم نيست . بلكه اگر نذر سال ، مطلق بود و قصد مخالفى نداشت ، كما اين كه رمضان داخل است