الشيخ محمد تقي بهجت

330

جامع المسائل ( فارسي )

هفته يا صوم تا مدتى ، دور نيست اضافهء آن چه فوت شده است براى عذر ، لازم باشد به عنوان نذر بلكه قضاء هم در بعض موارد . نذر صوم يك روز از هفته دائماً در صورت نذر يك روز از هفته دائماً : اگر كفارهء مرتّبه بر چنين نذر كننده واجب شد ، اظهر لزوم صوم نذر است در هفته ، و با آن تتابع قطع نمىشود تا به يك ماه و يك روز برسد ؛ و بعد از اين عدد ، تتابع ساقط مىشود ؛ و قضاء ايام عذر به حكم اصل است بنا بر فوريّت وجوب آن . و در صورت سبق وجوب كفّاره بر نذر ، ممكن است گفته شود مستثنى است ايامى كه در زمان نذر و ما بعد آن براى كفّاره متعيّن است ؛ و بعد از تحصيل تتابع ، شروع مىشود عمل به نذر ، نه آن كه به حسب قصد متساوى باشند و احاله بر عمل به تكليف شرعى در قصد نذر نمايد ، و اوّلى اظهر است در نذر عالم ملتفت عامل به وظيفهء شرعيّه . نذر مطلق صوم اگر مطلق صوم را نذر كرد اقلّ آن يك روز است اگر چه به سبب اتمام باشد لكن احتياط غير متروك ، در رعايت خصوصيّات فريضهء فعليّه است اگر چه فريضهء اصليّه نيست ، پس به نيّت بعد از زوال اكتفا ننمايد ، و همچنين است احتياط در مناسبات اين فرع از آن چه ذكر شد سابقاً چنانچه گذشت ، مگر قصد مقيّد به زياده نمايد ؛ و همچنين اگر نذر صدقه نمايد ، اقلّ آن چه قابل تصدّق است مجزى است مگر با قصد زيادتى . نذر صوم در بلد معين و اگر نذر كرد صوم در بلد معيّنى را ، منعقد مىشود و واجب الوفاء مىشود اين خصوصيّت ، اگر چه رجحان نداشته باشد نفس خصوصيّت ، بلكه كافى است رجحان منذور . نذر صوم زمان يا حين اگر نذر كرد صوم « زمانى » يا « حينى » را ، تبعيّت از قصد مىنمايد ، و احوط با