نمىشود و منتفى از او است بدون لعان . و اگر ناقص بود در زمان ولادت ، معتبر است امكان لحوق مثل او بحسب عادت به زوج كه مفروض شده وطى او در كمتر از شش ماه . و همچنين اگر بيش از منتهاى زمان حمل ، وضع نمود ، از زمان وطى ، ملحق به زوج نمىشود و منتفى است از او بدون لعان . و اگر ناقص را وضع كرد در زمان امكان لحوق بر حسب عادت در مثل او از زمان وطى ، پس با وضع آن ، عده منقضى مىشود اگر طلاق داده بوده پس در عده وضع كرد و لعان هم در عده واقع نشد ، كه نسب ثابت مىشود و با مجرد وضع ، عده منقضى مىشود . پس اگر محل زوجين مختلف باشد و مسافت قابل سير در زمان حمل نبود بحسب وسائل عاديهء زمان و ولادت در شش ماه حمل بود ، ملحق نمىشود و منتفى است بدون لعان . و بايد بحسب ظاهر امكان لحوق داشته باشد به طورى كه اگر لعان نبوده شرع حكم به لحوق مىكرد ، اگر چه بداند زوج ، انتفاء ولد را از او بر خلاف مقتضاى ظاهر . اعتبار امكان و احتمال لحوق و اگر در نظر زوج ممكن باشد لحوق اگر چه بعيد باشد ، جائز نيست براى او نفى ولد ، چون با امكان ، محكوم به مقتضاى فراش است . و اگر عالم به عدم تكوّن از او باشد ، لازم است بر او نفى ولد اگر چه با لعان باشد در صورتى كه چنانچه فرض شد اگر بر حسب ظاهر محكوم بشود شرعاً به لحوق بر تقدير عدم لعان . و اگر اختلاف بين زوجين در زمان حمل بود بعد از دخول ، در اين كه به حسب زمان ، قابل لحوق نبوده يا بوده ، لعان ثابت است و مؤثّر است در حكم آن . و مورد لعان ، امكان لحوق و احتمال آن است . و ولد ملحق نمىشود در ظاهر مگر با امكان وطى به نحوى كه موجب تولد باشد ؛ پس با وطى غير بالغ عادى مثل طفل 8 ساله ، ولد ملحق نمىشود اگر چه از قدرت خالق تعالى خارج نيست ، و مانند ولادت تام در كمتر از 6 ماه است ؛ بخلاف وطى طفل ده ساله مثلًا كه ممكن است تولد از آن به