و دفع كفاره به سائر اقارب كه واجب النفقه نيستند ، با وجود سائر شروط ، جائز و افضل از دفع به غير قريب است . 11 واجب است تقديم تكفير از ظهار ، بر مقاربت ، در همه خصال ؛ و جائز نيست مواقعه قبل از اتمام تكفير ، در همه خصال . 12 در كفارهء مخيّره هر خصلتى را كه اختيار كرد ، بايد تكميل عدد با آن نمايد و نمىتواند در بعض عدد خصلتى را اختيار نمايد و در بعض ديگر خصلت ديگر را اختيار نمايد . بلى در خصلت واحده ، تفريق در عدد بحسب اصناف مانعى ندارد ، مثل اختيار يك قسم از قوت در بعضى و قسم ديگر در بعض ديگر ؛ و همچنين در كسوه . عدم كفايت پرداخت قيمت 13 - دفع قيمت در كفاره مجزى نيست ، مگر با اطمينان به صرف در تملَّك طعام به عنوان كفاره ، يا در اطعام به جهت مقصوده دافع كفاره . كسى كه كفارهء دو ماه بر او واجب شده و قادر نيست 14 - كسى كه واجب شده باشد تكفير به دو ماه پى در پى به واسطهء عجز از دو خصلت ديگر در مرتّبه يا مخيّره ، پس طارى شد عجز از اين خصلت ، هيجده روز روزه مىگيرد بدل از همه آنها كه متعذر شده‌اند ، و احوط تتابع در اين 18 روز است . و اگر متمكَّن از روزهء اين عدد نباشد ، براى هر روز ، يك مد طعام صدقه مىدهد و احوط دو مدّ است . و لكن در كفارهء افطار در رمضان كه اطعام 60 مسكين است اگر متمكَّن از روزه و اطعام نباشد عوض آن صدقه مىدهد به آن چه متمكَّن است از عددى كه واجب است در تكفير اگر چه زيادتر يا كمتر از 18 روز باشد . اگر از صدقه واجبه در كفاره عاجز شد بدليّت استغفار ثابت است ، و احوط ضمّ عزم بر ترك عود و ندامت است در آن چه معصيت بوده ؛ و در عموم بدليّت در كفارهء ظهار ، گذشت محل بحث از آن .