جايز است سرمه و دوا به چشم كشيدن و به گوش دوا ريختن . جماع سوّم : جماع كردن و آن مفسد روزه [ است ] چنانچه موجب قضا و كفّاره است نيز مطلقا ، چه در قُبُل و چه در دُبُر چه در فاعل و چه در مفعول ، هر چند مَرد باشد « 1 » ، چه انزال شود و چه انزال نشود و همچنين در فرْج حيوانات على الأحوط . و اگر محتلم شود در روز روزه ، مفسد روزه نيست . كذب بر خداوند متعال و معصومين عليهم السلام چهارم : كذب بر خدا و رسول و ائمه عليهم السلام . و در كذب بر ساير انبيا و اوصيا و صديقه طاهره عليهم السلام احتياط ترك نشود « 2 » و لكن [ كذب ] در وقتى مبطل است كه بداند كذب است و نسبت أو را بدهد به يكى از ايشان ؛ و اگر شك داشته [ باشد ] خالى از اشكال نيست و اقوى اين است كه مبطل است « 3 »

--> « 1 » چه كبير باشد چه صغير على الأحوط در بعض اقسام از صغير و صغيره كه مفعول باشد يا فاعل . و همچنين ادخال فرج بهيمه ، يا در فرج آن ، يا فرج ميّت ، يا در فرج آن . « 2 » بلكه الحاق متّجه است ، و احوط ، تعميمِ به كذب در امور دنيا است ، اگر چه اظهر اختصاص مفطِر به امور دين است ، و لازم است در اخبار ، دلالت معتبره نه لفظ ؛ پس با اشاره و نحو آن ، كذبِ مبطل ، محقّق مىشود . « 3 » اقوائيّت ابطال ، ممنوع است ، زيرا مشتمل بر اتيان به محتمل الكذب عليهم ، و اخبار كاذب از علم و اعتقاد گوينده [ است ] و هيچ كدام مبطل نيست على الأقوى .