الشيخ محمد تقي بهجت
586
جامع المسائل ( فارسي )
روز است و همچنين غسل شب گذشته على الأحوط « 1 » اگر پيش از فجر به عمل نياورد ؛ و اگر پيش از فجر غسل كند ، كافى است در صحّت روزه . و اما غسل شب آينده ، مدخليّت در صحت روزه گذشته ندارد هر چند احوط ، مراعات آن است ؛ نيز و همچنين هر گاه بعد از نماز صبح يا بعد از نماز ظهر و عصر ، خون ببيند ، شرط نيست در صحّت روزه از براى غير نماز ، غسل كردن ؛ پس ترك غسل در صورت دوم ، مبطل روزه نيست هر چند تا به شب ترك شود ، بخلاف اول كه اگر از براى نماز ترك شود ، روزهء أو باطل است . و شرط نيست پيش انداختن غسل نماز صبح را بر طلوع فجر ، اگر چه احوط تقديم غسل است بر فجر و اعاده است بعد از فجر اگر چه قصد نافله ، به آن غسل هم نداشته باشد . و فرق نيست در شرط بودن غسل ، در ميان كثيره و متوسطه « 2 » ، و اما وضو ، در استحاضهء قليله شرط نيست . 3 - كسانى كه روزه از آنها صحيح نيست [ حكم روزه واجب از مريض ] س روزه از مريض ، صحيح است يا نه ؟ ج اگر متضرّر باشد ، صحيح نيست . و معتبر است در ضرر رسانيدن ، علم يا ظنّ ؛ بلكه احتمال مساوى كه موجب خوف باشد « 3 » ، كفايت مىكند ، اگر چه در صورت احتمال ، جمع ميانهء صوم و قضا ، احوط است ؛ و كافى است در حصول ظن ، اماره ، يا تجربه ، يا قول كسى كه مفيد آن باشد هر چند كافر باشد .
--> « 1 » اظهر عدم شرطيّت غير غُسل روز است . « 2 » الحاق متوسّطه به كثيره در حكم مذكور ، موافق احتياط است . « 3 » در شرطيّت عدم خوف در صحّت به اين معنى كه قضا واجب باشد در صورت صوم به رجاء عدم ضرر و در واقع مضرّ نباشد تامّل است ؛ بلى مىتواند با خوفِ ضررِ عقلائى ، افطار نمايد . و همچنين در صحّت روزهء مضرّ واقعى بدون خوف اگر چه وجوب اعاده يا قضا با واقعيت ضرر بدون خوف ايضاً ، محلّ تأمّل است .