ج به جهت كلام بىجا سهواً ، يا به گمان بهم رساندنِ اين كه از نماز بيرون رفته است ، و سلام بىجا سهواً ؛ و تشهّد فراموش شده ؛ و سجدهء فراموش شده على الأحوط ؛ و براى قيام بىجا على الأحوط ، بلكه به جهت هر زيادة و نقيصه غير از اجزاى مستحبّه على الأحوط استحباباً « 1 » ؛ و در شك چهار و پنج بعد از اكمال سجدتين . تعدّد و ترتيب در سجدهء سهو ( ب ) س هر گاه در اثناى نماز ، تكلَّم بىجا ، يا سلام بىجا ، يا غير اينها ، سهواً متعدّد اتّفاق افتاد ، تعدّد سجدهء سهو لازم است يا نه ؟ ج بلى تعدّد در سجدهء سهو ، لازم است « 2 » . س ترتيب ، در ميان سجدهء سهو هست يا نه ؟ ج ترتيبى در سجود سهو نيست به ترتيب اسباب آن بنا بر اقوى « 3 » ؛ امّا ترتيب ما بين سجده و اجزاى فراموش شده از ركعات احتياطيّه : پس بر اين قرار است كه : سجدهء سهو را مؤخّرِ از آنها نمايد و احوط لزوماً ، تأخير « 4 » اجزاى فراموش شده ، از ركعات احتياط

--> « 1 » بلكه ترك نشود . « 2 » بنا بر احوط . « 3 » احتياط در رعايت ترتيب اسباب در نيّت ترك نشود . « 4 » و اگر بعد مبيّن شد تماميّت ، اعاده شود نماز احتياطاً بعد از قضاى جزء فراموش شده ؛ و اقوائيّت تأخير ، محلّ تأمّل است .