نماز احتياط ( ب ) س - احكام نماز احتياط را بيان فرماييد . ج - نماز احتياط « 1 » واجب است و كيفيّت آن چنان است كه بعد از سلام ، پيش از منافى « 2 » ، برخيزد و نيّت نماز احتياط [ را ] در قلب قصد كند قربة إلى الله از آن چه احتمال دارد كه كم شده ؛ و آن مثلا يا يك ركعت است ايستاده ، يا دو ركعت است ايستاده و تلفّظ نيّت در اين جا جايز نيست و همچنين شرط نيست قصد وجوب و لكن احوط ترك نكردن است « 3 » ؛ پس بعد از نيّت ، تكبيرة الاحرام بگويد ، مثل تكبير نماز و قرائت حمد بكند بدون سوره و اخفات در آن نمايد حتى در « بسمله » « 4 » بنا بر احوط و ركوع و سجود بكند و تشهّد و سلام بخواند به نحوى كه در نماز مىخواند و اگر يك ركعت ايستاده باشد ، تشهّد و سلام را متّصل به آن نمايد . س - اگر كسى نماز احتياط را ترك كند و اعاده نمايد فريضه اى را كه شك در آن نموده ، چه صورت دارد ؟ ج - كفايت مىكند اگر ابطال عمل نمايد ، و لكن گناه كار است و چنين عملى نكند . س - هر گاه شكى در نماز كرد و بنا به آن شك گذاشته و سلام نماز را داد ، خواست نماز احتياط بكند يا يك ركعت يا دو ركعت كرده ، بعد يقين نمود كه اصل نمازش تمام بوده ، آيا نماز احتياط را بايد بكند يا نكند ؟ ج - نماز احتياط را احتياج نيست و نمازش صحيح است ، پس چون مفروضِ سؤال ، شروع در نماز احتياط است اگر در صورت اوُلى باشد از صُوَر ثمانيه ، نماز احتياط را قطع مىكند ؛ و اگر در صورت ثانيه و ثالثه باشد و يك ركعت كرده ، استحباباً به اضافهء يك

--> « 1 » تفصيل احكام آن در ص و بعد از آن گذشت . « 2 » حتى فصل طويل . « 3 » كافى است قصد امر واقعىِ فعلى . « 4 » گذشت تبعيّت آن با « بسمله » در اخيرتين .