است در صِيَغ اربعه كه عبارت از « سلامٌ عليك » و « السلام عليك » و « السّلام عليكم » و « سلامٌ عليكم » است . پنجم : « قهقهه كردن » است اگر چه از روى اختيار نباشد على الأحوط « 1 » ؛ و آن ، خنده اى است كه مشتمل بر آواز و مدّ و ترجيع باشد . و احوط اجراى احكام بطلان ، بر مطلق آواز است . و « تبسّم » كه آن را « لبخند » گويند ، مبطل نيست اگر چه عمداً باشد . ششم : « گريستن به آواز » است به جهت امر دنيوى خواه از جهتِ فوت آن باشد ، يا از جهت طلب آن ، مگر [ اين كه ] در مقام طلب از خدا باشد ؛ لكن هر گاه سهواً باشد ، موجب فساد نمىگردد . س در گريستن بىآواز چه مىفرماييد ؟ ج احتياطِ لازم « 2 » ، اعادهء آن نماز است . و گريستن بر امر آخرت اگر چه به آواز باشد ، مبطل نيست و كسى كه بىاختيار شود در گريستن در امر دنيوى ، عمل أو باطل است على - الأحوط « 3 » . هفتم : « فعل كثير يا قليل » است كه صورت نماز را بر هم زند . هشتم : « خوردن و آشاميدن » است اگر چه قليل باشد ؛ و اين حكم اگر چه مشهور است ، ولى اگر ماحى صورت نماز نباشد ، وجهى ندارد « 4 » و فرو بردن چيزى كه در دهن است ، ضرر ندارد . و مستثنى است از اين حكم ، آب خوردن در « نماز وتر » براى كسى كه تشنه باشد و

--> « 1 » گذشت تفصيل و مورد احتياط در تعليقه . « 2 » ذكر شد كه لازم نيست . « 3 » گذشت تفصيل و مورد احتياط در تعليقه . « 4 » گذشت كه محلّ احتياط است .