ج برگردد به قيام و برود به ركوع و ذكر ركوع را بگويد و احتياطاً اعادهء نماز نمايد « 1 » . س هر گاه به حدّ ركوع خم شد [ و ] فراموش كرد ركوع را و رفت به سجده [ و ] پيشانيش به مهر نرسيده به يادش افتاد ، تكليفش چيست ؟ ج اگر به قصد ركوع خم شده و به حدّ ركوع هم رسيده « 2 » ، برگردد قيام بعد از ركوع را بياورد و آن چه ترك شد از ذكر ركوع و طمأنينه ، مضرّ نيست . و اگر به قصد ركوع نبوده ، برگردد ، قيام متّصل به ركوع را بياورد با ركوع ؛ و على أيّ حال ، منحنياً برگشتن لازم نيست ، بلكه جائز نيست « 3 » . س ذكر ركوع ، واجب است يا نه ؟ ج بلى واجب است . س اذكار ركوع چيست ؟ ج اذكار ركوع ، مجزى است يك مرتبه گفتنِ ذكر كبير را كه آن : « سبحان ربّى العظيم و بحمده » است يا ذكر صغير [ را ] سه مرتبه [ كه ] « سبحان الله » [ است ] ؛ و در حال ضرورت ، كفايت مىكند يك مرتبه « 4 » و مستحب است كه طاق بخواند آن را كه عبارت از سه مرتبه يا هفت مرتبه باشد .

--> « 1 » استحباباً اگر فراموشى ، قبل از انحنا باشد ؛ و گذشت حكم صورتهاى ديگر . « 2 » و مختصر مكثى را كه با آن صدق ركوع مىكند به جا آورده باشد . « 3 » گذشت كه هر انحنايى ، ركوع نيست ، بلكه مختصر توقّف ، لازم است در آن . و اگر به قصد ركوع خم شد و در محلِّ ركوع ، فراموش كرد و ركوع محقّق نشد ، آيا منحنياً برمىگردد به حدّ ركوع و بعد قيام بعد از ركوع را انجام مىدهد و تمام مىنمايد نماز را ، يا بر مىگردد به قيام و پس از آن ركوع مىنمايد ؟ و تعيين آن در دوّمى گذشت . و بر هر تقدير ، احتياطاً نماز را اعاده مىنمايد ، بلكه لزوم اعاده در اوّل ، متعيّن است ، و در دوّمى ، اعاده احتياطاً ترك نشود . « 4 » گذشت كفايت مطلق ذكر ، اگر چه تسبيح ، احوط است .