الشيخ محمد تقي بهجت
280
جامع المسائل ( فارسي )
حسب تعارف و عادت ، مانع از داخل شدن نداشته باشد ، مثل ديوار ، كه نماز در آنها مادامى كه آثار راضى نبودن مالك نباشد ، صحيح است . س آيا جايز است نماز در خانهء پدر و مادر و فرزند و جدّ و جدّه و برادر و خواهر و عمّ و عمّه و خالو و خاله و صديق بدون اذن ايشان يا نه ؟ ج جايز نيست بنا بر اقوى ، و حال آنها با ساير مردم ، مساوى مىباشد . س هر گاه عمداً در حال اختيار ، در ملك غصبى نماز كند ، صحيح است يا نه ؟ ج باطل است « 1 » هر چند نماز مستحبّى باشد ، يا خود ، غاصب نباشد . س اگر از روى جهل يا نسيان در ملك غصبى نماز كند ، چه صورت دارد ؟ ج نماز صحيح است ، مگر در صورت جهل به حكم از روى تقصير « 2 » ؛ و اگر عرفاً اجرت دارد ، ضامن است « 3 » . س هر گاه به غير حق ، كسى را در ملك غصبى حبس كردهاند ، يا آن كه به جهت نفْس محترمهء خود يا ديگران ، گرفتار شده به رفتن در مكان مغصوب ، پس در آن جا نماز كرد ، [ آيا ] نمازش صحيح است يا نه ؟
--> « 1 » با عدم تمشّى قربت مطلقا ، و در غير اين صورت بنا بر احوط . « 2 » با عدم تمشّى قربت ، و اگر متمشّى شد بنا بر احوط . و اظهر لحوق ناسى حكم ، به ناسى و جاهل به موضوع غصب است در حكم به صحّت . « 3 » مطلقا در صور متقدّمه اگر نفْس نماز ، اجرت زائد بر كون دارد ، و الَّا همان اجرت كون در مغصوب ، مضمون است .