لزوم استبرا و تطهير و مبادرت و تحفظ بر مستحاضه س آيا واجب است بر مستحاضه استبرا كردن يا نه ؟ ج واجب است « 1 » و بايد اين كه پنبه بر خود بردارد به قدرى كه متعارف است در معلوم شدن حال أو ، به آن قدر صبر نمايد و بعد به مقتضاى آن ، عمل نمايد : از منقطع شدن خون ، يا قليله بودن آن ؛ يا متوسّطه بودن ، يا كثيره بودن . و همچنين واجب است على الأحوط كه از براى هر نماز ، عوض نمايد پنبه را ، يا بشويد آن را اگر نجس شده باشد ؛ و همچنين بشويد « 2 » ظاهر فرج را اگر نجس شده باشد ، بلكه احوط عوض نمودن كهنه يا شستن آن است هر گاه ملوّث به خون شده باشد . و بعد از غسل ، بلكه وضو ، نماز را تأخير نكند « 3 » و اهتمام نمايد در حفظ نمودن خود را از بيرون آمدن « 4 » خون مادامى كه متضرّر نشود ؛ و اگر متضرّر شود ، واجب نيست . حكم مستحاضه در حدث ميان غسل و اگر در بين غسل ، حدث اصغر از أو صادر شود ، احتياط شديد آن است كه استيناف

--> « 1 » با تمكّن ؛ و گر نه احتياط مىنمايد به عمل يقينى به رعايت اسوإِ الحالين المحتملين يا حالات محتمله مگر آن كه حالت سابقه ، معلوم باشد كه مىتواند به همان ، عمل نمايد . و اگر اختبار ممكن بود و ترك كرده و عملى به جا آورده با قصد قربت و مطابق واقع شد ، صحيح است . « 2 » به نحو وجوب ، چنان كه گذشت . « 3 » و اگر نماز شب را با غسل صحيح بخواند ، تأخير نمايد نماز شب را تا متصل به نماز صبح شود . و اگر قبل از شروع در وضو ، قطع شود و بداند كه عود نمىكند تا وقتى ، مىتواند تأخير نمايد تا وقتى كه تا فراغ از نماز خون نمىبيند در آن وقت . « 4 » با نگهدارى پنبه و استشفار ؛ و اگر مسامحه كرد و خون از اين جهت خارج شد احتياط به اعاده مىنمايد در نماز و مقدماتش .