احكام حيض و امّا احكام حيض آن است كه صحيح نيست از حائض ، نماز ، نه واجب و نه سنت ، و نه اصلى و نه نماز احتياط و نه سجدهء سهو « 1 » ، بلكه اگر بين نماز ، حائض شود ، نماز باطل است حتى اگر حرفى از تشهّد مانده باشد ، بلكه پيش از تمام نمودن سلام واجب نيز . و اگر در نماز باشد و گمان نمايد كه حائض شد ، داخل كند دست خود را و بمالد به موضعى كه خون بيرون مىآيد ، پس اگر خون بيرون آمده باشد ، از نماز بيرون رود و الَّا نماز را تمام « 2 » نمايد ؛ لكن ظاهر اين است كه اگر چنين نكند و نماز را تمام كند عيبى ندارد و نماز أو صحيح است اگر بعد از نماز ، ظاهر نشود حائض شدن ، يا معلوم نشود پيش بودن حيض بر تمام بودن نماز « 3 » . و همچنين صحيح نيست از أو ، روزه و نه طواف واجب . و امّا طواف مندوب ، پس طهارتِ از حيض ، شرط صحّت « 4 » أو نيست و حرام است بر أو ، داخل شدن در

--> « 1 » على الأحوط ؛ و احوط جمع است بين اتيان با فوريّت و با طهارت . « 2 » گذشت احتياط در خونى كه در داخل آمده باشد و اگر خارج شده بود حيض بود ، پس احتياطِ مناسب ، ترك نشود . « 3 » در صورت سهولت استعلام ، خالى از تأمّل نيست با شك در تقدّم و تأخّرِ حيض از تمام نماز . « 4 » پس با غفلت و سهو ، صحيح است بنا بر عدم اعتبار مطلق طهارت ، لكن طهارت از حدث اصغر ، معتبر نيست در نفس طواف . و امّا طهارت از حدث اكبر ، پس عدمِ اعتبارِ آن ، خالى از تأمّل نيست .