بسم الله الرحمن الرحيم سپاس خدايى را كه راه هدايت را به آفريده‌هايش رهنمون گشت و بر راهنمايان برگزيده‌اش به ويژه خاتم پيامبران حضرت محمدبن عبدالله صلى الله عليه و آله و سلم و خاندان والاتبارش درود بيكران باد . خدا ، انسان را آفريد و به او خِرَد و انديشه بخشيد ؛ با خِرَد ، حقيقت را در مىيابد و آن را از باطل باز مى شناسد و با اراده ، مصالح خويش را بر مىگزيند و اهدافش را تحقق مىبخشد . وى ، خِرَد را حجّتِ بر بندگانِ خود قرار داد و از سرچشمهء فيض و هدايتش برآنان فرو باريد . به انسان ، نادانسته‌ها را آموخت و او را به راه كمال درخورِ وى و هدف از آفرينش او ، آشنا ساخت . قرآن ، اركان ، لوازم و راه‌هاى هدايت الهى را روشن ساخت ، از سويى به بيان علل آن‌هاپرداخته و از سوى ديگر ، از نتايج و ثمرات آن‌ها پرده برداشته است ، آن جا كه فرمود : « قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ ا لْهُدَى » ؛ « 1 » بگو : هدايتِ واقعى همان هدايتِ خداست . « وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَآءُ إِلَى صِرَا طٍ مُّسْتَقِيمٍ » « 2 » ؛ و خداوند ، هر كس را بخواهد به راه راست هدايت مىكند . « وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ » ؛ « 3 » و خداوند ، سخن حق مىگويد و به راه صحيح هدايت مىكند .

--> ( 1 ) . انعام / 71 . ( 2 ) . بقره / 213 . ( 3 ) . احزاب / 4 .