« انما انت منذر ولكل قومٍ هاد » ؛ « 1 » تو فقط بيم دهنده‌اى ، و هر گروهى راهنمايى دارد . پيامبران و جانشينانشان ، مسئوليّتِ هدايت مردم را برعهده دارند و وظايف و مسئوليّتِ آن‌ها بدين شرح است : 1 . وحى را كامل و دقيق دريافت كنند كه چنين امرى به آمادگى تمام نياز دارد . از اين رو ، خداوند خود فرستادگان الهى را بر مىگزيند ، و قرآن از آن آشكارا سخن گفته است : « اللَّه أعلم حيث يجعل رسالتَه » ؛ « 2 » خدا آگاه‌تر است رسالت خويش را كجا قرار دهد . و « اللَّه يَجتبى مِن رُسلهِ مَن يشاء » ؛ « 3 » خداوند از فرستادگانش هر كه را بخواهد بر مىگزيند . 2 . رسالت الهى را به بشر برسانند . ابلاغ چنين رسالتى به داشتن صلاحيّت كامل بستگى دارد ، و اين شايستگى مبتنى بر آگاهى لازم از جزئيات ، اهدافِ رسالت و مصونيّت از اشتباه‌است : « كان الناس امةً واحدةً فَبَعَث اللَّه النبيّين مبشّرين ومنذرين وأنزل معهم الكتاب بالحق ليَحكم بين‌الناس فيما اختلفوا فيه » ؛ « 4 » مردم در آغاز ، يك دسته بودند ، خداوند پيامبران را برانگيخت تا مردم را مژده و بيم دهند و كتاب آسمانى را كه به سوى حق دعوت مىكرد ، با آن‌ها نازل نمود تا در اختلافاتى كه بين مردم وجود داشت ، ميانشان داورىكنند . 3 . امتى وفادار و پايبند به رسالت الهى به وجود آورند و آنان را براى حمايت از رهبر ، آماده سازند . قرآن با كاربرد دو واژهء « تربيت » و « تعليم » اين

--> ( 1 ) . رعد / 7 . ( 2 ) . انعام / 124 . ( 3 ) . آل عمران / 179 . ( 4 ) . بقره / 213 .