سيد فرهيخته و بزرگوار ، امير شرف الدين على - خداى متعال ، روانش را شاد كند - كه در جوار حرم امير مؤمنان ( ع ) ، ساكن است و از دانشمندان بزرگ شيعه به شمار مىرود ، فرموده است : من از سالخوردگان برجسته و محترم نجف اشرف ، شنيده‌ام كه حائر ، فضايى است كه از سمت قبله و دو طرفِ راست و چپ ، محصور به ديوار بلند است ؛ امّا اندازه حائر را از سمتِ پشت قبله نمىدانم . گويندگان ، اظهار داشتند كه حد حائر را از پيشينيان خود شنيده‌اند و اين پرسش كه آيا اتاق‌هاى صحن شريف ، جزو حائر است يا خير ، پاسخ روشنى ندارد . بعضى آن را جزو حائر ندانسته‌اند و خداى متعال مىداند كه جزو حائر به شمار مىرود يا نه ؛ و بعيد نيست گفته شود ، قسمت‌هاى گود صحن شريف ، جزو حائر است و از سخنان اصحاب ، شواهدى براين مدعا ، دلالت دارد . « 1 » شيخ يوسف بحرانى در قرن دوازدهم هجرى ، ظهور كرد و گفته‌هاى علّامه مجلسى ( قدس سره ) را راجع به نقل سخنان دانشمندان ، پيرامون تعيين حدود و اندازه حائر ، تكرار نمود و در يك جمع‌بندى اظهار داشت : من [ شيخ يوسف بحرانى ] مىگويم : يكى از علماى نجف كه سال‌ها در آنجا ، ساكن است و اين‌جانب به او اطمينان دارم ؛ هنگامى كه به آستان‌بوسى آن آستانهء مقدّسه ، تشرّف يافتم و با او ، راجع به سخنان علّامهء مجلسى در خصوص تغيير صحن ، از سمت پشت قبله گفت‌وگو كردم ، چنين فرمود : علت تغيير صحن از پشت قبله ، اين است كه اين مسجد جامع باشكوهى كه هم اكنون ، در پشت قبلهء صحن شريف وجود دارد ، قبلًا نبوده و حدود دويست سال است ، ساخته شده . موقعى كه اين مسجد را ساختند ، ديوار صحن را عقب بردند تا مانند سه طرف

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، كتاب مزار ، بخش تعيين حدود حائر ، ص 142 .