شديدى به آن وجود دارد ، برنمىآيد . با فرض اينكه عذر و بهانه‌اى در ترك اين كار لازم و ضرورى در راستاى خدمت به فرهنگ دينى وجود داشته باشد ، دليلى ندارد كه جهت تخريب و نابودى مدرسه‌ها ، كتابخانه‌ها و جوامعى كه پيشينيان در كربلا ايجاد كرده‌اند ، اقدام كند ؛ آن هم به خاطر انگيزه‌ها و اهداف بيهوده‌اى همچون احداث خيابان وسيع ، به جاى آن تأسيسات علمى و دينى كه صحن امام حسين ( ع ) را در ميان گرفته بودند . آرى ، شهردارى تصميم گرفت و مؤسّسات و مراكز دينى مهمّ و مساجد جامع بزرگ و آثار تاريخى ، هنرى و باستانى ارزشمند ، فداى اين خيابان گرديد ! آنچه به موجب اين اقدام ويرانگر در غرب حائر از ميان رفت ، عبارت است از : 1 . مدرسهء زينبيّه : اين مدرسه با توجه به موقوفات آن ، از مراكز مهم علمى به شمار مىرفت . 2 . مسجد جامع بزرگ ناصرى . 3 . مدرسهء صدراعظم نورى : اين مدرسه ، يكى از مهم‌ترين مراكز علمى كربلا محسوب مىگرديد . آنچه در شمال حائر فداى خيابان كمربندى گشت ، به قرار زير است : 1 . مسجد جامع رأس الحسين ( ع ) : كه از روز اول در وسط اين جامع بزرگ و تاريخى ، مقام خاطره‌انگيز و ماندگارى برپا شد . زيرا سر مطهر امام حسين ( ع ) قبل از حركت به سوى كوفه در اين محل قرار داشته است و همهء شيعيان براى اين مسجد جامع و اين مقام رأس الحسين ( ع ) كه نزد آنان در شمار مقدسات دينى است ، اهميّت فراوانى قائل بودند . 2 . مسجد جامع سردار حسن خان : اين مسجد ، نمونهء برجستهء هنر معمارى و شاهكار هنرى شمرده مىشد .