بهمهء الكاشف للغطاء * جعفر فى العلم وفى العطاء فقد سعى قصدا إلى طهران * وجد للحسين فى العمران وطاف فى طريقه يحرض * على البناء من لديه عرض « 1 » آن ، سلطان محمدخان بود كه در اواخر زندگانى خود ، دستور تذهيب گنبد را صادر كرد و در سال 1207 ه و ده سال پيش از غارت وهابىها ، به اجرا درآمد . بار دوّم به فاصلهء كوتاهى از مرتبه نخست ، بعد از محمّدخان و در روزگار فتحعلى شاه ، طلاكارى صورت گرفت ، زيرا تذهيب اول ، سياه شده بود و مردم كربلا ، طى نامه‌اى ، موضوع را به اطلاع شاه رساندند و شاه دستور داد ، خشت‌هاى طلاى كهنه و قديمى را بردارند و طلاى جديد را جايگزين سازند . خشت‌هاى طلاى قديمى نيز بعد از اصلاح و بازسازى جهت پوشش دو گنبد نورانى كاظمين ( عليهما السلام ) با طلا ، مورد استفاده قرار گرفت . « 1 » البته بعد از نهب و غارت وهابىها ، اصلاحات زيادى براى حائر مقدس به دست فتحعلى شاه قاجار و به همّت مرحوم شيخ جعفر آل كاشف الغطاء كه براى ملاقات با شاه ، درباره تعمير حائر مقدس رهسپار تهران شده بود ، انجام گرديد . سپس شيخ جعفر ، سفرهاى تبليغى خود را به سراسر ايران گسترش داد تا مردم را جهت كمك به تعمير حائر ، تشويق و ترغيب نمايد ؛ چنان‌كه در كتاب مجالى الطف ، اين‌گونه به نظم درآمده است : فانتهض الشاه له فتح على * وارخص التبر لغالى العمل وانشأ الصندوق ساجا * ورقى وجعل الشباك فيه ورقا وألبس القبهء ثوبا من ذهب * وصدر ايوان على البهو انتصب وعمر القبهء بالكاشانى * على أبى الفضل العظيم الشأن وجد فى تجديد ما قد نهبا * من الحسين واخيه المجتبى بنابراين ، فتحعلى شاه براى اصلاح حائر ، دست به كار شد و طلاى زيادى براى كارى بزرگ ، هزينه كرد و صندوق زيبايى از چوب ساج ساخت و آن را بديع و زيبا و مشبّك قرار داد و بر گنبد آن روكشى از طلا پوشانيد و بر سينه ايوان نيز طلاى ناب ، اندود كرد و گنبد [ حرم ] ابوالفضل العباس ( ع ) را با كاشى نفيس ، تعمير و مرمت نمود و در بازسازى ويرانىهاى وهابيان ، كوشش به خرج داد . چه در حرم امام حسين ( ع ) و چه حرم برادر برگزيده‌اش و كار اصلاح و بازسازى به پايان رسيد در سال هزار و دويست و سى و سه به همت شيخ جعفر كاشف الغطاء كه از دانش و بخشش ، سرشار است و با تلاش و كوشش ، آهنگ تهران نمود و براى تعمير و مرمت حرم جدش امام حسين ( ع ) ، جديّت به خرج داد . و راه خود را به صورت چرخشى پى گرفت ، در حالى كه با هر كس مواجه مىشد ، او را به ساخت و ساز [ حرم امام حسين ( ع ) ] تشويق مىكرد . پيش از اين تاريخ در سال 1220 ه ( 1805 م ) ، پسرش محمد على ميرزا - كه استاندار كرمانشاه تا مرز ميان ايران و عراق بود - بعد از تخريب حائر به دست وهابىها ، افرادى را به تعمير و بازسازى آن واداشت و دستور داد هر چه سريع‌تر حرم امام حسين ( ع ) را تعمير و تزيين نمايند و چنان‌كه در كتاب تاريخ كربلاى معلّى نقل شده ، مبالغ زيادى به اين منظور هزينه كرد .

--> ( 1 ) . مجالى الطف ، ص 43 .