تاريخ حبيب السّير شمّه‌اى از گزارش زيارت كربلا ، توسط شاه و خدمات ارزنده او نسبت به روضهء مقدس حسينى و ساكنان و مجاوران آن را چنين آورده است : بعد از اينكه بغداد فتح شد ، شاه اسماعيل در تاريخ 25 جمادى الثانى سال 914 ه پيروزمندانه و در ميان هلهله و شادى و شعف ساكنان آن ، وارد شهر گرديد و در روز دوّم ، رهسپار كربلا و عازم عتبه مقدس حسينى شد . با ورود به كربلا ، مراسم زيارت را با دقّت هر چه تمام‌تر به جاى آورد و شرايط تشرف را با نهايت ادب و احترام ، رعايت نمود و عتبه مقدس را خاشعانه و عاشقانه بوسيد و در حالى كه با روح بلند و ملكوتى سرور و سالار شهيدان ، راز و نياز مىكرد ، گونه‌هاى خود را بر خاك آن آستانهء بلند و و الا ، ساييد و از خداى متعال ادامه و استمرار نصرت و يارى او را خواستار شد . سپس انواع هديه و بخشش را به مجاوران روضهء منورّه ، عطا كرد و ضريح مطهّر را با انواع پوشش‌هاى حرير فاخر ، داراى حاشيه‌هاى زربافت از جنس طلا و نقره ، پوشانيد و بر فراز آن دوازده لوستر از طلاى خالص آويخت كه هر كدام ، چونان خورشيد در وسط روز ، پرتوافشانى مىكرد . همچنين روضهء شريفه را با انواع فرش‌هاى دست بافت زيبا و ريزنقش ، مفروش نمود و براى مديران آستان مقدس و خدمتكاران آن ، پذيرايىهاى تشريفاتى و شاهانه ترتيب داد . اين پادشاه بزرگ علوى ، يك شب كامل را از اوّل شب تا طلوع آفتاب در حائر مقدس ، معتكف گشت ، در حالى كه قبر جدّ بزرگوارش امام حسين ( ع ) را در آغوش گرفته بود . صاحب تاريخ حبيب السّير در ادامه ، به توصيف زيارت شاه از نجف اشرف وكاظمين ( عليهما السلام ) و سامرّا ، مىپردازد و مىنويسد : وقتى به بغداد بازگشت ، بار ديگر آهنگ تكريم و احترام و گراميداشت عتبات مقدس نمود و دستور داد براى هر يك از آنها « نقّاره خانه » بسازند و به رسم ديرينهء