وهدم الشباك والرواقا * واستلب الحلى والاعلاقا و قتل النساء والاطفالا * إذ لم يجد فى كربلا رجالا لانهم زاروا الغدير قصدا * فارخوه ( بغدير ) عدا ( 1216 ) درد آمد و تمام دنياى اسلام بر خود لرزيد . زيرا با اين رويداد جان‌خراش ، مصيبت‌هاى كربلا و غم و اندوه عاشورا بار ديگر زنده گشت ؛ چنان‌كه حاج محمدرضا أزرى شاعر متوفى به سال 1240 ه از آن چنين ياد كرده است : ونادى به نادى الصلاح مؤرخا * لقد عاودتنا اليوم ارزاء كربلا و آواز داد بدان آوازدهنده خير ، در حالى كه تعيين تاريخ مىكرد . هر آينه امروز ، مصيبت‌ها كربلا ، براى ما تازه گرديد ! حتى مراكز دولت‌هاى اسلامى به نقل مستر لونكريك در كتاب تاريخ خود ، شديداً به تكاپو افتادند . تهران و استانبول هم‌زمان ، تجاوز وهابىها را كاملًا زير نظر داشتند و ايران يك صدا ، دفاع از كربلا و ضريح مقدس امام حسين ( ع ) را فرياد كرد . « 1 » اين مورخ به علت كشته شدن سركرده وهابىها به فاصلهء حدود يك سال از غارت گسترده اين شهر ايمن ، اشاره كرده و گفته است : مردم بر اين باورند كه كشته شدن عبدالعزيز بن سعود ، آن پير فرتوت در سال 1218 ه ( 1803 م ) با تحريك و تشويق پاشاى بغداد ، صورت گرفت و قاتل ، فردى به نام « مُلّا » و تبعهء افغانستان و ساكن بغداد بود كه با كشتن او ، انتقام فرزندان خود را كه در واقعهء كربلا به قتل رسيده بودند گرفت . « 2 » صاحب كتاب مجالى الطف با سرودن چند بيت ، غارت وهّابىها را اين‌گونه توصيف كرده است : پس هجوم آورد و فطرت اوليه بر ميل ثانوىاش فائق نگشت و قرآن كريم و آيات شريفهء آن را پاره كرد ! و پنجره‌ها و شبستان را ويران ساخت و زيورها و آويزها را ربود ! و زنان و كودكان را به قتل رساند ! زيرا در شهر كربلا ، مردى نيافت . آنان آهنگ ( نجف و ) زيارت غدير ، كرده بودند . تاريخ اين غارت را ( ب ، غ ، د ، ى ، ر / 1216 ) تعيين نمودند .