منصور دوانيقى ، هارون الرشيد و متوكّل كه آشكارا دست به چنين اقداماتى مىزدند ، مخفيانه ولى به صورتى تازه‌تر و دردناك‌تر از مراحل قبلى ، روى داده است ! چه اينكه همزمان با ويرانى قبرمطهر ، زائران بىگناهى را كه در اين موسم زيارتى امام حسين ( ع ) گرد آمده بودند به شهادت رسانده است . اين ، نكته مهمى است كه محقق را در پذيرش طبيعى بودن حادثه ، دچار ترديد مىكند . نخستين فرضيه در خصوص طبيعى بودن رويداد ، اين است كه به واسطه وجود عيب و نقص در پايه‌هاى ساختمان روى داده باشد ، امّا اين فرضيه با توجه به حقايق تاريخى ، قابل اثبات به نظر نمىرسد . چه اينكه ساختمان تازه‌ساز بوده و عمر آن در روز فرو ريختن در ماه ذيحجّهء سال 273 ه از بيست و پنج سال ، بيشتر نبوده ؛ بنابراين ، معقول نيست ساختمان نوسازى كه فقط بيست و پنج سال عمر دارد ، خود به خود و به طور ناگهانى برسر زائران فرو ريزد ، بدون اينكه پنهانى ، طرحى در اندازند ! يا ماده‌اى به آن تزريق كنند ؛ ماده‌اى كه امروزه به نام « المائلهء للانهدام / وسيله ويرانى » شهرت دارد و بسيارى از مشكلات بزرگ و حساس به آن باز مىگردد . « 1 » اگر به ادامهء روايت پيش گفته با سند آن ، از اسماعيل بن عيسى عباسى كه گفته است عمويش داود عباسى در همان هنگام و به صورت مخفيانه ، درصدد تخريب قبر مطهر امير مؤمنان على ( ع ) بوده است ، به ديد عبرت بنگريم ، حقيقت فرو ريختن سقف بر سر زائران حرم امام حسين ( ع ) در نهم ذيحجهء سال 273 ه و دوران الموفق ، پسر متوكّل عباسى ، و اين حقيقت كه او راه و رسم پدرانش را پيموده و اين رويداد به هيچ وجه ، طبيعى نبوده ، بلكه رژيم حاكم در پيدايش آن دست داشته است ، روشن و آشكار خواهد شد . ما اين بررسى را در كتاب تاريخ عمومى كربلا به صورت مشروح و مفصل آورده‌ايم .

--> ( 1 ) . ويرانى مناره عبد در سال 1354 ، به وسيله مائلهء الانهدام ، صورت گرفت .