اى كربلا ! به يقين شخص شريف و برجسته‌اى را در خود جاى دادى ؛ و بعد از آن ، رمز آسمان گرديدى . و اى كربلا ! به قبله‌گاه هر صاحب نفسى بدل شدى ؛ كه هر چيزى ، غير از خالق خود را خوار و كوچك مىشمارد . و اى كربلا ! به مجد و عظمت شريف و اصيلى نايل گشتى ؛ و به افتخارى دست يافتى كه هر آرزويى جز آن ، حقير و كوچك است ؛ افتخارى كه به جان خودم سوگند ! با فدا شدن ترسيم گرديد ؛ و مفهوم عظمت و بزرگى را به بهترين صورت ، آشكار ساخت . بنابراين ، براى مسلمانان فرهيخته ، شعار مقدسى است ؛ كه كعبه و كربلا ، دو قبله‌گاه نماز و سازش‌ناپذيرى مىباشند . كربلا همواره با پرتوهاى آسمانى خود ، بر دنياى عربى و اسلامى نورافشانى كرده است و در نتيجه مسلمان قرآن‌پژوه ، مبادى دينى خود و غير مسلمان ، حركت در مسير درست زندگانى را از آن ، الهام گرفته است . به همين جهت كربلا امروز - به تعبير محمود عقّاد - حرمى است كه مسلمانان براى عبرت و تذكار و غير مسلمانان ، براى ديدار و تفكّر ، زيارتش مىكنند . امّا اگر جايگاه شريف و جاودانه‌اش مدّ نظر قرار گيرد ، سزاوار است زيارتگاه هر انسانى شود كه براى همنوعان خود ، سهمى از قداست و بهره‌اى از فضيلت قائل است ؛ چه اينكه ما هيچ بقعه‌اى از بقعه‌هاى زمين ، جز كربلا را - بعد از شهادت امام حسين ( ع ) - سراغ نداريم كه نامش با تمجيد و ستايش بالابلند انسانيّت همراه باشد ؛ بنابراين ، هر صفتى از صفات برجسته كه انسان ، بدان‌ها انسان است و بدون آنها ، جز حيوانى رها و بدون افسار محسوب نمىگردد ، با يادكرد روزگار امام حسين ( ع ) در آن صحراى خشك و سوزان همراه است . « 1 » البته فاجعهء طفّ ، تأثير عميق خود را در دل و جان مسلمانان و غير آنها بر جاى

--> ( 1 ) . كتاب « ابوالشّهداء » نوشته محمود عقّاد مصرى ، ص 154 ، چاپ مصر .