دو انگيزه متفاوت ، صورت مىگيرد ، يا در دوشهر ؟ ! به راستى اين كار ، شگفت‌انگيز است و هيچ توجيه و تأويلى را بر نمىتابد ! چند روز قبل از ماه محّرم سال 1368 ه عبدالرسول خالصى به استاندارى كربلا ، منصوب شد و روز چهارشنبه 22 محرم همان سال ، برابر با 24 / 11 / 1948 م « 1 » ، در آن زمستان سخت و موسم زيارتى امام حسين ( ع ) ، بىدرنگ وارد عمل گرديد و آلات و ابزار تخريب و ويرانى را بر صحن كوچك حرم امام حسين ( ع ) ، مسلط كرد و صحن كوچك و تمام آثار ارزشمند معمارى آن را در مدت دو يا سه روز ، ويران و منهدم ساخت ؛ گويى خانه‌هايى از گِل را هدف گرفته بود ، نه ساختمان‌هاى تاريخى و آثار باستانى ارزشمند را . ما خود شاهد اين ويرانى اسف‌بار بوديم و ديديم كه به خاطرآن ، تمام نيروهاى دولتى ، اعمّ از نظامى و انتظامى و كاركنان و معاونان و كارگران شهردارى ، همه و همه را به كار گرفتند ؛ راه‌ها را از هر طرف بستند وعبور و مرور را به كلّى ، قطع كردند و با شتاب و سرعت شگفت آورى ، كار تخريب را به انجام رسانيده ؛ مناره‌هاى آل‌بويه و تودهء ديوارهاى عريض را بر روى هم قرار دادند . علت اين عجله و شتاب ، آن بود كه برخى از رجال برجسته دينى در اعتراض به تخريب اين مراكز مهم ، نماز جماعت را تعطيل كردند ، ولى به معرفى به محاكم عرفى ( دادگاه‌هاى عمومى ) تهديد شدند . چنان‌كه بعضى از كسانى هم كه برق خود را در اعتراض به اين اقدامات ويرانگر ، قطع كرده بودند و تعدادشان به پنجاه خانوار

--> ( 1 ) . پيش از آن نيز همين فرد در روز دوشنبه 13 محرم الحرام سال 1368 ه برابر با 15 / 11 / 1948 م كه روز سوّم امام 7 و روز آمدن طايفه بنى اسد به كربلاست و انبوه زائران در آنجا گرد آمده بودند ، به تخريب « مدرسه زينبيه » كه ازمراكز مهم دينى در حائر مقدس بود ، دست زد . چنان كه در روز پنج‌شنبه 16 محرم سال 1368 ه برابر با 18 / 11 / 1948 م به تخريب و ويرانى مدرسه علميه « سردار حسن خان » كه بزرگ‌ترين موسسهء آموزش دينى اسلامى بود و بسيارى از بزرگان و برجستگان دين و دانش دركربلا از آن فارغ التحصيل شده بودند ، مبادرت كرد .